эй дили зи ҷафои ёри мандяш

ای دل ز جفای یار مندیش

Дар на қадаму зи кори мандяш

در نه قدم و ز کار مندیش

Ҷӯянда дар з ҷон натарсад

جویندهٔ در ز جان نترسد

Гул май талабии зи хори мандяш

گل می‌طلبی ز خار مندیش

Бо панҷаи шери панҷа май зан

با پنجهٔ شیر پنجه می‌زن

Аз кому даҳони мори мандяш

از کام و دهان مار مندیش

Мардона ба кӯии ёри дршў

مردانه به کوی یار درشو

Аз ханҷар ҳар айёри мандяш

از خنجر هر عیار مندیش

Гар нили висоли ёр бояд

گر نیل وصال یار باید

Аз гуфтани нангу ори мандяш

از گفتن ننگ و عار مندیش

Чун бо ту буд анояти ёр

چون با تو بود عنایت یار

Гар хасм буд ҳазор мандяш

گر خصم بود هزار مندیش

Чун ёфтае ҷамол ӯ ро

چون یافته‌ای جمال او را

Аз гаштани сангсори мандяш

از گشتن سنگسار مندیش

Мансур туе бизан аноолҳқ

منصور تویی بزن اناالحق

Таслими шӯу зи дори мандяш

تسلیم شو و ز دار مندیش

Аттори туе чу моҳу хуршед

عطار تویی چو ماه و خورشید

Дар тоби заҳри ғубори мандяш

در تاب زهر غبار مندیش

Хониш
ғзл шморҳ 440 — ъндлӣб