Ҳар рӯз ки ҷилва мекунад рӯйиш

هر روز که جلوه می‌کند رویش

Бар май хезади қиёмати зи кӯяш

بر می‌خیزد قیامت ز کویش

наменатавон дид рӯй ӯ лекин

می‌نتوان دید روی او لیکن

намебитавон дид рӯй дар рӯйиш

می‌بتوان دید روی در رویش

наменатавон ёфт сӯй ӯ роҳӣ

می‌نتوان یافت سوی او راهی

эй бас ки баромадами з ҳар сӯяш

ای بس که برآمدم ز هر سویش

То фол гирифтаам ҷамол ӯ

تا فال گرفته‌ام جمال او

Чун қуръа бгштаҳам ба паҳлуяш

چون قرعه بگشته‌ام به پهلویش

Дар ҳар нафасами ҳазор ҷон бояд

در هر نفسم هزار جان باید

То сайд кунанд каманди гесуяш

تا صید کنند کمند گیسویش

Ҳар рӯз ба нави хароҷ май оранд

هر روز به نو خراج می‌آرند

Аз ҳндстон ба ҳиндӯии мӯяш

از هندستان به هندوی مویش

Ҷон бар каф даст мерасад ҳар шаб

جان بر کف دست می‌رسد هر شب

Аз туркистони ҳазор ҳиндӯяш

از ترکستان هزار هندویش

Шуд ҳалқа ба гӯши лؤлؤи лоло

شد حلقه به گوش لؤلؤ لالا

Дар лолоеи дарҷи лўлўиш

در لالایی درج لولویش

Хуршед ки теғ мезанад дар меғ

خورشید که تیغ می‌زند در میغ

Афканди сипари зи ҷазаъи ҷодӯяш

افکند سپر ز جزع جادویش

Дилро ба даҳон шер ме хонд

دل را به دهان شیر می‌خواند

Рӯ ба бозии чашми оҳӯяш

رو به بازی چشم آهویش

Хоҳам ки бибинад абрӯяши рустам

خواهم که ببیند ابرویش رستم

То ҳаст худ ин камон ба бозуяш

تا هست خود این کمان به بازویش

Рустам ба ҳазор сол чун золӣ

رستم به هزار سال چون زالی

Бар зиҳ накунад камони абрӯяш

بر زه نکند کمان ابرویش

Аттор ки тоқ аз абрӯӣ ӯ шуд

عطار که طاق از ابروی او شد

Дардӣ дорад ки нест доруяш

دردی دارد که نیست دارویش