з даст рафт маро бе ту рӯзгори дареғ

ز دست رفت مرا بی تو روزگار دریغ

Чаҳ як дареғ ки ҳар дами ҳзорбори дареғ

چه یک دریغ که هر دم هزاربار دریغ

Ба ҳарчӣ дрнгрм бе ту сад ҳазор афсӯс

به هرچه درنگرم بی تو صد هزار افسوس

Ба ҳар нафас ки занам бе ту сад ҳазор дареғ

به هر نفس که زنم بی تو صد هزار دریغ

Дилӣ ки оби висолаш ба ҷӯй буд равон

دلی که آب وصالش به جوی بود روان

Бсухт зотши ҳиҷри ту зори зори дареғ

بسوخت زآتش هجر تو زار زار دریغ

Чу лолаи зор рахт шуд зи чашми ман берун

چو لاله‌زار رخت شد ز چشم من بیرون

зи хӯни чашм рухам шуд чу лолаи зори дареғ

ز خون چشم رخم شد چو لاله‌زار دریغ

Чу гул шукуфта бидам пеши азин зи шодии васл

چو گل شکفته بدم پیش ازین ز شادی وصل

Ба ғам фурӯ шудам акнӯн бунафшаи вори дареғ

به غم فرو شدم اکنون بنفشه‌وار دریغ

зи даври чархи хурӯшу зи бахти бади фарёд

ز دور چرخ خروش و ز بخت بد فریاد

зи умри рафтаи фиғону зи рӯзгори дареғ

ز عمر رفته فغان و ز روزگار دریغ

Чаҳ гӯям аз ғами аҳди ҷаҳон ки то ки ҷаҳонаст

چه گویم از غم عهد جهان که تا که جهانست

Баннои аҳд ҷаҳон нест устувори дареғ

بنای عهد جهان نیست استوار دریغ

Агар ҷаҳони ҷФопишаҳро вафо будӣ

اگر جهان جفاپیشه را وفا بودی

Марои ҷудои нФкндии зи ғмгсори дареғ

مرا جدا نفکندی ز غمگسار دریغ

Дилат ки гулшани таҳқиқ буд эй аттор

دلت که گلشن تحقیق بود ای عطار

Бсухт ҳамчуи дили лолаи зи интизори дареғ

بسوخت همچو دل لاله ز انتظار دریغ

Хониш
ғзл шморҳ 445 — ъндлӣб