Сӯрат набандад эй санам , бе зулфи ту ороми дил

صورت نبندد ای صنم، بی زلف تو آرام دل

Дил фитна шуд бар зулфи ту , эй фитнаи айёми дил

دل فتنه شد بر زلف تو، ای فتنهٔ ایام دل

эй ҷон ба мавлои ту , дили ғарқаи дарёии ту

ای جان من مولای تو، دل غرقهٔ دریای تو

Дерӣаст то савдои ту , бигирифт ҳафт андоми дил

دیری است تا سودای تو، بگرفت هفت اندام دل

То ҷон ба ишқат банда шуд , зини бандагӣ тобанда шуд

تا جان به عشقت بنده شد، زین بندگی تابنده شد

То дил з науммат зинда шуд , пар шуд ду олами номи дил

تا دل ز نامت زنده شد، پر شد دو عالم نام دل

Ҷонои дилам аз чашми бад , на ҳуш дорад на хирад

جانا دلم از چشم بد، نه هوش دارد نه خرد

То аз шароби ишқи худ , пар бода кардӣ ҷоми дил

تا از شراب عشق خود، پر باده کردی جام دل

Пайғомат омад аз дилам , к-эии моҳ ҳал кун мушкилам

پیغامت آمد از دلم، کای ماه حل کن مشکلم

Кӣ хоҳад омад ҳосилам , эй фориғ аз пайғоми дил

کی خواهد آمد حاصلم، ای فارغ از پیغام دل

Аз рухи маи гардуни туе , вази лаб май гулгуни туе

از رخ مه گردون تویی، وز لب می گلگون تویی

Коми дили ман чун туе , ҳаргиз наёбам коми дил

کام دل من چون تویی، هرگز نیابم کام دل

эй ҳамгинонро ҳамдамӣ , шодии ман аз ту ғамӣ

ای همگنان را همدمی، شادی من از تو غمی

Атторро дар ҳар дамӣ , ҷонои туе ороми дил

عطار را در هر دمی، جانا تویی آرام دل

Хониш
ғзл шморҳ 452 — ъндлӣб