Субҳи рух аз парда намӯд эй ғулом

صبح رخ از پرده نمود ای غلام

Чанд кунӣ гуфту шунӯд эй ғулом

چند کنی گفت و شنود ای غلام

Дайр шуд охир қадаҳӣ ме биор

دیر شد آخر قدحی می بیار

Чанд занами бонг ки зуд эй ғулом

چند زنم بانگ که زود ای غلام

Дарди хароботи мпимоӣ кам

درد خرابات مپیمای کم

Ҳин ки басӣ дард фузуд эй ғулом

هین که بسی درد فزود ای غلام

Дар дилам оташ фикан аз май ки май

در دلم آتش فکن از می که می

Оинаи дили бздўд эй ғулом

آینهٔ دل بزدود ای غلام

Оташтар даҳ ба сабӯҳӣ ки умр

آتش تر ده به صبوحی که عمر

намегузарад зуд чу дӯд эй ғулом

می‌گذرد زود چو دود ای غلام

Умри ту чун аввали афсона Эй

عمر تو چون اول افسانه‌ای

Ҳарчӣ ҳаме буд набӯд эй ғулом

هرچه همی بود نبود ای غلام

Рӯй замингар ҳамаи малик ту шуд

روی زمین گر همه ملک تو شد

Дар паии ту марг чаҳ суд эй ғулом

در پی تو مرگ چه سود ای غلام

Пушт бидиҳ зонка балое дигар

پشت بده زانکه بلایی دگر

Ҳар нафаст рӯй намӯд эй ғулом

هر نفست روی نمود ای غلام

Гӯша нишин бош ки чавгони чарх

گوشه‌نشین باش که چوگان چرخ

Гӯии зи пеши ту рабӯд эй ғулом

گوی ز پیش تو ربود ای غلام

Донаи умед чаҳ корӣ ки даҳр

دانهٔ امید چه کاری که دهر

Донаи нокуштаи дуруд эй ғулом

دانهٔ ناکشته درود ای غلام

Сад қадаҳи хунаш бибояд кашид

صد قدح خونش بباید کشید

Ҳар ки дамии хуши бғнўд эй ғулом

هر که دمی خوش بغنود ای غلام

Бар дили аттори фалак ҳар нафас

بر دل عطار فلک هر نفس

Сад дар андӯҳ гушӯд эй ғулом

صد در اندوه گشود ای غلام