Хӯрд бар шаби субҳдами шом эй ғулом

خورد بر شب صبحدم شام ای غلام

Зиндаи гардони ҷонам аз ҷом эй ғулом

زنده گردان جانم از جام ای غلام

Ҷом дар даҳ ва ин дили пари дард ро

جام در ده و این دل پر درد را

Вораҳон аз нанг ва аз ном эй ғулом

وارهان از ننگ و از نام ای غلام

Ҷумлаи шаби ҳамчуи шамъии сӯхтам

جملهٔ شب همچو شمعی سوختم

Субҳ дам зад мо чунин хом эй ғулом

صبح دم زد ما چنین خام ای غلام

Дасти айёмам ба рӯй андар фиканд

دست ایامم به روی اندر فکند

Ҳин ки рафт аз дасти айём эй ғулом

هین که رفت از دست ایام ای غلام

Гоми берун на ки дасти рӯзгор

گام بیرون نه که دست روزگار

Надиҳадати пешӣ ба як гом эй ғулом

ندهدت پیشی به یک گام ای غلام

Чанд бошӣ бар умеди дона Эй

چند باشی بر امید دانه‌ای

Ҳамчуи мурғии монда дар дом эй ғулом

همچو مرغی مانده در دام ای غلام

Чанд бошӣ дар миёни хирқаи гир

چند باشی در میان خرقه گیر

Тозаи гардони зуди ислом эй ғулом

تازه گردان زود اسلام ای غلام

Гар ҳамеи хоҳӣ ки аз худ вораӣ

گر همی خواهی که از خود وارهی

Бо қаландари дардии ошом эй ғулом

با قلندر دردی آشام ای غلام

Ошиқи раҳи шӯ ки кори марди ишқ

عاشق ره شو که کار مرد عشق

Бартараст аз мадҳу дашном эй ғулом

برتر است از مدح و دشنام ای غلام

Бесар ва бен шӯ чу гӯйӣ зонка ишқ

بی سر و بن شو چو گویی زانکه عشق

Ҳаст беоғозу анҷом эй ғулом

هست بی آغاز و انجام ای غلام

Ҳар ки ӯ дар ишқ беором нест

هر که او در عشق بی‌آرام نیست

Кӣ тавонад ёфт ором эй ғулом

کی تواند یافت آرام ای غلام

Гоҳи марди масҷидии гуҳи ринди дайр

گاه مرد مسجدی گه رند دیر

Ҳар ду набӯд кому ноком эй ғулом

هر دو نبود کام و ناکام ای غلام

ё Марв дар масҷиду зуннори банд

یا مرو در مسجد و زنار بند

ё мада дар дайри ибром эй ғулом

یا مده در دیر ابرام ای غلام

Чун ту андар роҳ бошӣ нотамом

چون تو اندر راه باشی ناتمام

Кӣ расад карт ба итмом эй ғулом

کی رسد کارت به اتمام ای غلام

Рӯи ту хоси хоси шӯ ё оми ом

رو تو خاص خاص شو یا عام عام

То ба кӣ на хос ва на ом эй ғулом

تا به کی نه خاص و نه عام ای غلام

Гуфт аттор ончӣ медонист боз

گفت عطار آنچه می‌دانست باز

Ёдат ояд ин ба ҳангом эй ғулом

یادت آید این به هنگام ای غلام