Субҳ бар афрохт илм эй ғулом

صبح بر افراخت علم ای غلام

Ранҷа кун аз лутфи қадам эй ғулом

رنجه کن از لطف قدم ای غلام

Хез ки бушковати гулу ёсамин

خیز که بشکفت گل و یاسمین

То биншинем ба ҳам эй ғулом

تا بنشینیم به هم ای غلام

Бода хӯрему з ҷаҳон бигузарем

باده خوریم و ز جهان بگذریم

Зонка ҷаҳон шуд чу Ирам эй ғулом

زانکه جهان شد چو ارم ای غلام

Бас ки бирезади гули нозуки зи бод

بس که بریزد گل نازک ز باد

Мо шуда дар хоки дижам эй ғулом

ما شده در خاک دژم ای غلام

Зини гузарони умр чаҳ нозем мо

زین گذران عمر چه نازیم ما

Зиндагӣӣ монад ва ду дам эй ғулом

زندگیی ماند و دو دم ای غلام

Пас чу чунинаст яқини умри хеш

پس چو چنین است یقین عمر خویش

Чанд гузорем ба ғам эй ғулом

چند گذاریم به غم ای غلام

Ин ҳама худ бугзараду ҷону дил

این همه خود بگذرد و جان و دل

Во раҳад аз ҷавру ситам эй ғулом

وا رهد از جور و ستم ای غلام

Вақт даромад ки ба пуштии ту

وقت درآمد که به پشتی تو

Боз бар ореми шикам эй ғулом

باز بر آریم شکم ای غلام

Оби нҷўиими зи Хизр эй писар

آب نجوییم ز خضر ای پسر

Ҷом нахоҳем зи ҷам эй ғулом

جام نخواهیم ز جم ای غلام

Дар нигару халқи ҷаҳонро бибин

در نگر و خلق جهان را ببین

Рӯй ниҳода ба адам эй ғулом

روی نهاده به عدم ای غلام

Чун ҳама дар маъраз маҳв омаданд

چون همه در معرض محو آمدند

Маҳви шӯии зуди ту ҳам эй ғулом

محو شوی زود تو هم ای غلام

Худ ту яқини дон ки наярзад зи марг

خود تو یقین دان که نیرزد ز مرگ

Ҷумлаи ҷаҳони ним дирам эй ғулом

جمله جهان نیم درم ای غلام

Оқибати аламр чу маргаст роҳ

عاقبت الامر چو مرگ است راه

Умри ту чаҳ беш ва чаҳ кам эй ғулом

عمر تو چه بیش و چه کم ای غلام

Пас ғами аттори дарин вақти гул

پس غم عطار درین وقت گل

Дафъ кун аз май ба карам эй ғулом

دفع کن از می به کرم ای غلام