Ман шароб аз соғари ҷон хӯрда ам

من شراب از ساغرِ جان خورده‌ام

Нақл ӯ аз дасти ризвон хӯрда ам

نُقل او از دست رضوان خورده‌ام

Гўиёи вақти саҳар аз дасти Хизр

گوییا وقت سحر از دست خضر

Ҷоми ҷами пари оби ҳайвон хӯрда ам

جام جم پر آب حیوان خورده‌ام

Лаби фурӯи бастами ту май дони кини шароб

لب فرو بستم، تو می‌دان کین شراب

Бо ҳарифии оби дандон хӯрда ам

با حریفی آب دندان خورده‌ام

Ту махӯр зинҳори азин май то туе

تو مخور زنهار ازین مِی تا تویی

Зонка ман зинҳор бо ҷон хӯрда ам

زآن که من زنهار با جان خورده‌ام

Чун туе ту намонад онгаҳе

چون توییِ تو نمانَد آن گهی

Наъраи зан зон май ки ман зон хӯрда ам

نعره‌زن زآن مِی که من زآن خورده‌ام

Чун дареғ омад ба хешами ин шароб

چون دریغ آمد به خویشم این شراب

Лоҷарам аз хеши пинҳон хӯрда ам

لاجرم از خویش پنهان خورده‌ام

Бар фарози арши бози ашҳбм

بر فراز عرش باز اشهبم

Зқаҳҳо аз дасти султон хӯрда ам

زقه‌ها از دست سلطان خورده‌ام

Дил чу дар ангушти раҳмони доштам

دل چو در انگشتِ رحمان داشتم

Шер аз ангушти раҳмон хӯрда ам

شیر از انگشتِ رحمان خورده‌ام

Дар фараҳ зонам ки ҳамчун ғунчаи ман

در فرح زآنم که همچون غنچه من

Ин қадаҳи сар дар гиребон хӯрда ам

این قدح سر در گریبان خورده‌ام

Ин замони атторгар нӯшади шароб

این زمان عطار گر نوشد شراب

Зибдш чун заҳри ҳиҷрон хӯрда ам

زیبدش چون زهر هجران خورده‌ام