эй барда ба об рӯй обам

ای برده به آب‌روی آبم

Вази наргиси ним хоби хобам

وز نرگس نیم خواب خوابم

То рӯй чу моҳ ту бидидам

تا روی چو ماه تو بدیدم

Афтода чу моҳеи зи обам

افتاده چو ماهیی ز آبم

Чун шуд хати сабзи ту падедор

چون شد خط سبز تو پدیدار

Бар зарда нишаст офтобам

بر زرده نشست آفتابم

Ҳргаҳ ки ба хӯни хаттии нависӣ

هرگه که به خون خطی نویسی

Ман сари зи хат ту барнатобам

من سر ز خط تو برنتابم

Ҳргаҳ ки ҳадис васл гӯям

هرگه که حدیث وصل گویم

Дил хӯн гардад зи изтиробам

دل خون گردد ز اضطرابم

Аз бенамакӣ ва бе қарорӣ

از بی نمکی و بی قراری

Дар сихи ҷаҳд ки ман кабобам

در سیخ جهد که من کبابم

Васлат нарасад ба дил ки аз дил

وصلت نرسد به دل که از دل

То бо ҷонам хабар наёбам

تا با جانم خبر نیابم

Ман хоки туами ту ганҷи ҳасанӣ

من خاک توام تو گنج حسنی

Бинмоӣ рух аз дили харобам

بنمای رخ از دل خرابم

Дар пой фитодаам чу зулфат

در پای فتاده‌ام چو زلفت

Зин беш чу зулфи худ мтобм

زین بیش چو زلف خود متابم

Аттори з даст шуд ба якбор

عطار ز دست شد به یکبار

Вақтаст ки кам кунӣ азобам

وقت است که کم کنی عذابم