На зи васли ту нишон ме ёбам
نه ز وصل تو نشان مییابم
На зи ҳиҷри ту амон ме ёбам
نه ز هجر تو امان مییابم
Дашнаи ҳиҷри туами кишт аз онк
دشنهٔ هجر توام کشت از آنک
Ташнаи васли ту ҷон ме ёбам
تشنهٔ وصل تو جان مییابم
Аз миёни ту чу мӯе шуда ам
از میان تو چو مویی شدهام
Ки тўрои мӯӣ миён ме ёбам
که تورا موی میان مییابم
Ба яқин аз даҳани пршкрт
به یقین از دهن پرشکرت
Асарии ҳам ба гумон ме ёбам
اثری هم به گمان مییابم
Бар рахт то ба нагӯйӣ суханӣ
بر رخت تا به نگویی سخنی
наменадонам ки даҳон ме ёбам
میندانم که دهان مییابم
Дар сифоти лабат аз ғояти аҷз
در صفات لبت از غایت عجز
Ақлро кунад забон ме ёбам
عقل را کند زبان مییابم
Дилу ҷон бар чу лабат он дорад
دل و جان بر چو لبت آن دارد
Кини ҳамаи лоиқ он ме ёбам
کین همه لایق آن مییابم
Зон ба рӯй ту ҷаҳон равшан шуд
زان به روی تو جهان روشن شد
Ки тўрои шамъ ҷаҳон ме ёбам
که تورا شمع جهان مییابم
Ончӣ аз халқи ниҳон май ҷустам
آنچه از خلق نهان میجستم
Дар ҷамоли ту аён ме ёбам
در جمال تو عیان مییابم
Бе ту аттори ҷигари сӯхта ро
بی تو عطار جگر سوخته را
Натавон гуфт чаҳ сон ме ёбам
نتوان گفت چه سان مییابم