Аз ишқи ту ман ба дайр бинишастам

از عشق تو من به دیر بنشستم

Зуннори муғона бар миёни бастам

زنار مغانهٔ بر میان بستم

Чун ҳалқа зулф туаст зуннорӣ

چون حلقهٔ زلف توست زناری

Зуннор чаро ҳамеша напарастам

زنار چرا همیشه نپرستم

Гар дайну дилами з даст шуд шояд

گر دین و دلم ز دست شد شاید

Чун ҳалқа зулф туаст дар дастам

چون حلقه زلف توست در دستم

Дасти овезии накӯ ба даст омад

دست‌آویزی نکو به دست آمد

Дар зулфи ту даст то бпиўстм

در زلف تو دست تا بپیوستم

Чун тарсое дуруст шуд бар ман

چون ترسایی درست شد بر من

Хӯрдам май ишқ ва тавба бишикастам

خوردم می عشق و توبه بشکستم

Зон май ки ба ҷуръае ки ман хӯрдам

زان می که به جرعه‌ای که من خوردم

Гӯйии зи ҳазор солагии мастам

گویی ز هزار سالگی مستم

Дар синаи даричае падед омад

در سینه دریچه‌ای پدید آمد

Бисёр бар он дарича бинишастам

بسیار بر آن دریچه بنشستم

Сад баҳр аз он дарича пайдо шуд

صد بحر از آن دریچه پیدا شد

Ман чашмаи дил ба баҳри пайвастам

من چشمهٔ دل به بحر پیوستم

Тоқат чу надоштам шудам ғарқа

طاقت چو نداشتم شدم غرقه

Зон сайд ки аўФтод дар шастам

زان صید که اوفتاد در شستم

Ҷонам чу зи ишқи он ҷаҳонӣ шуд

جانم چو ز عشق آن جهانی شد

Аз расму русуми ин ҷаҳони рустам

از رسم و رسوم این جهان رستم

Бовар накунанд агар ба нутқи орм

باور نکنند اگر به نطق آرم

Имрӯзи бад-ӣни сифат ки ман ҳастам

امروز بدین صفت که من هستم

На мавҷӯдам на низ маъдӯмам

نه موجودم نه نیز معدومم

Ҳеҷам , ҳамаам , баландаму пастам

هیچم، همه‌ام، بلندم و پستم

Аттори дарин чунин хтргоҳӣ

عطار درین چنین خطرگاهی

Ту доне ва ту ки ман буруни ҷустам

تو دانی و تو که من برون جستم

Хониш
ғзл шморҳ 476 — ъндлӣб