Ту баландии азим ва ман пастам

تو بلندی عظیم و من پستم

Чаканам то ба ту расад дастам

چکنم تا به تو رسد دستم

То ки сари зери пой ту нануҳум

تا که سر زیر پای تو ننهم

Нарасм бар чунон ки худ ҳастам

نرسم بر چنان که خود هستم

То чунин ҳасте ҳиҷобам буд

تا چنین هستیی حجابم بود

Он зи ман буд рахт барбастам

آن ز من بود رخت بربستم

Чун з ҳастӣ хеш нест шудам

چون ز هستی خویش نیست شدم

Лоҷарам ё на нест ё ҳастам

لاجرم یا نه نیست یا هستم

Гарчи васл ту нест як нафасам

گرچه وصل تو نیست یک نفسم

Иштиёқ ту ҳаст пайвастам

اشتیاق تو هست پیوستم

Худ ту доне каз иштиёқи ту буд

خود تو دانی کز اشتیاق تو بود

Дар ду олам ба ҳарчӣ пайвастам

در دو عالم به هرچه پیوستم

Дӯш ишқат даромад аз дар дил

دوش عشقت درآمد از در دل

Ман зи ғайрати зи пои нншстм

من ز غیرت ز پای ننشستم

Гуфт биншину ҷому ҷам дар даҳ

گفت بنشین و جام و جم در ده

То зи ҷом ҷамат кунӣ мастам

تا ز جام جمت کنی مستم

Гуфтамаш ҷоми ҷам ба дастам буд

گفتمش جام جم به دستم بود

Тифл будам з ҷаҳл бишикастам

طفل بودم ز جهل بشکستم

Гуфт агар ҷоми ҷами шикасти тўро

گفت اگر جام جم شکست تورا

Дайгарӣ ба аз онат бифиристам

دیگری به از آنت بفرستم

Сахт дармонда будаму оҷиз

سخت درمانده بودم و عاجز

Чун шунидам ман ин сухани рустам

چون شنیدم من این سخن رستم

Офтобии баромад аз ҷонам

آفتابی برآمد از جانم

Ман з ҳар ду ҷаҳони буруни ҷустам

من ز هر دو جهان برون جستم

Аз баландӣ ки ҷони ман бар шуд

از بلندی که جان من بر شد

Аршу курсӣ ба ҷумла шуд пастам

عرش و کرسی به جمله شد پستم

Чун шавам ман вароӣ ҳар ду ҷаҳон

چون شوم من ورای هر دو جهان

Моҳ ва моҳӣ фитод дар шастам

ماه و ماهی فتاد در شستم

Умр аттор шуд ҳазорон қарн

عمر عطار شد هزاران قرن

Чанд гӯйии зи панҷау шастам

چند گویی ز پنجه و شستم