Даромад дӯши тарки ним мастам

درآمد دوش ترک نیم مستم

Ба туркии баради дайну дили зи дастам

به ترکی برد دین و دل ز دستم

Дилам бархест дайнам рафт аз даст

دلم برخاست دینم رفت از دست

Кунун ман бедил ва бедайн нишастам

کنون من بی دل و بی دین نشستم

Чу оташи шишае мепешам оварад

چو آتش شیشه‌ای می پیشم آورد

Ба шишаи тавбаи сангини шикастам

به شیشه توبهٔ سنگین شکستم

Чу як дардӣ ба ҳалқи ман фурӯ рафт

چو یک دردی به حلق من فرو رفت

Ман аз раду қабули халқи рустам

من از رد و قبول خلق رستم

зи мастии хирқа бар оташи ниҳодам

ز مستی خرقه بر آتش نهادم

Миёни гбркони зуннори бастам

میان گبرکان زنار بستم

Чу азм зуҳд кардам , куфр дидам

چو عزم زهد کردم، کفر دیدم

Ба сад мастии зи куфру зуҳди ҷустам

به صد مستی ز کفر و زهد جستم

Пас аз мастии ишқами гашти маълум

پس از مستی عشقم گشت معلوم

Ки нафаси ман бут ва ман бути пурситам

که نفس من بت و من بت پرستم

Чаҳ май пурсӣ маро каз ишқ чунӣ

چه می‌پرسی مرا کز عشق چونی

Ҳаме ҳастам чунон каз ишқ ҳастам

همی هستم چنان کز عشق هستم

Чаҳ донам чун на фонӣам на боқӣ

چه دانم چون نه فانی‌ام نه باقی

Чаҳ гӯям чун на ҳушёрам на мастам

چه گویم چون نه هشیارم نه مستم

Чу дар локўни афтодам чу аттор

چو در لاکون افتادم چو عطار

Баланд кун будам , кард пастам

بلند کون بودم، کرد پستم

Хониш
ғзл шморҳ 478 — ъндлӣб