Соқиои тавбаи шикастам , ҷуръае май даҳ ба дастам

ساقیا توبه شکستم، جرعه‌ای می ده به دستم

Ман з менанагӣ надорам , май пурситам май пурситам

من ز می ننگی ندارم، می‌پرستم می‌پرستم

Сӯхтам аз хуии хомон , бар шудам зини нотамомон

سوختم از خوی خامان، بر شدم زین ناتمامان

Нангамаст аз нанги номон , тавбаи пеши бути шикастам

ننگم است از ننگ نامان، توبه پیش بت شکستم

Рафтаму тавбаи шикастам , вази ҳамаи айбии брстм

رفتم و توبه شکستم، وز همه عیبی برستم

Бо ҳарифон хуш нишастам , бо рафиқони аҳди бастам

با حریفان خوش نشستم، با رفیقان عهد بستم

Ман на марди нангу номам , фориғ аз инкори омам

من نه مرد ننگ و نامم، فارغ از انکار عامم

Май фурӯашонро ғуломам , чун кунам , чун май пурситам

می فروشان را غلامم، چون کنم، چون می‌پرستم

Дайну дил бар бод додам , рахти ҷон бар дар ниҳодам

دین و دل بر باد دادم، رخت جان بر در نهادم

Аз ҷаҳон берун фитодам , аз худии худ брстм

از جهان بیرون فتادم، از خودی خود برستم

Хирқа аз тан баркашидам , ҷоми софӣ дар кашидам

خرقه از تن برکشیدم، جام صافی در کشیدم

Ақлро бар сар кашидам , дар саф риндон нишастам

عقل را بر سر کشیدم، در صف رندان نشستم

Хирқаро зуннор кардам , хонаро хумор кардам

خرقه را زنار کردم، خانه را خمار کردم

Гӯша дар боз кардам , зон миёни мардонаи ҷустам

گوشهٔ در باز کردم، زان میان مردانه جستم

Соқиои бода фузун кун , то миннат гӯям ки чун кун

ساقیا باده فزون کن، تا منت گویم که چون کن

Хезам аз масҷид бурун кун , каз май дӯшинаи мастам

خیزم از مسجد برون کن، کز می دوشینه مستم

Гар чу атторам ки обам май барад аз дидаи хобам

گر چو عطارم که آبم می‌برد از دیده خوابم

Бас ки аз бодаи харобам , нестам воқиф ки ҳастам

بس که از باده خرابم، نیستم واقف که هستم