Ин гиреҳ каз ту бар дил афтодаст
این گره کز تو بر دل افتادست
Кӣ кушояд ки мушкил афтодаст
کی گشاید که مشکل افتادست
Нокушода ҳануз як гиреҳам
ناگشاده هنوز یک گرهم
Сад гиреҳ низ ҳосил афтодаст
صد گره نیز حاصل افتادست
Чун наад гоми онкӣ ҳар рӯзяш
چون نهد گام آنکه هر روزیش
Сесад ва шаст манзил афтодаст
سیصد و شصت منزل افتادست
Чун равад роҳи онкӣ ҳар майлаш
چون رود راه آنکه هر میلش
Инзли аллоҳ муқобил афтодаст
ینزلالله مقابل افتادست
Чунки аз хавфи ин чунин шабу рӯз
چونکه از خوف این چنین شب و روز
Аршро рахт дар гул афтодаст
عرش را رخت در گل افتادست
Ман ки бошам ки дами занами онҷо
من که باشم که دم زنم آنجا
Вари занами заҳр қотил афтодаст
ور زنم زهر قاتل افتادست
Ҳаст девонае алии алотлоқ
هست دیوانهای علی الاطلاق
Ҳар ки зини қисса ғофил афтодаст
هر که زین قصه غافل افتادست
Ақли чбўд ки сад ҷаҳони оташ
عقل چبود که صد جهان آتش
Нақд дар ҷон ва дар дил афтодаст
نقد در جان و در دل افتادست
Фалак обистанаст ин сар ро
فلک آبستن است این سر را
Зон бад-ӣни сайр моил афтодаст
زان بدین سیر مایل افتادست
Ҳамчуи обистанони нқт бар рӯй
همچو آبستنان نقط بر روی
намеравад гарчи ҳомил афтодаст
میرود گرچه حامل افتادست
Нест огоҳи каси азин сар зонк
نیست آگاه کَس اَزین سِرّ زانک
Бештари халқ ғофил афтодаст
بیشتر خلق غافل افتادست
Қаъри дарё чигуна донад боз
قعر دریا چگونه داند باز
Он касе кӯ ба соҳил афтодаст
آن کسی کو به ساحل افتادست
Гар руҷӯъӣ кунад сӯии қаъраш
گر رجوعی کند سوی قعرش
Гавҳарии сахт қобил афтодаст
گوهری سخت قابل افتادست
Вар кунад ҳабси соҳилаши маҳбӯс
ور کند حبس ساحلش محبوس
Дар мзиқ машоғил афтодаст
در مضیق مشاغل افتادست
Ҳаст дар маърази басии гирдоб
هست در معرض بسی گرداب
Ҳар киро ин масойил афтодаст
هر که را این مسایل افتادست
Хоки онам ки ӯ дарин дарё
خاک آنم که او درین دریا
Тарк ҷон гуфта комил афтодаст
ترک جان گفته کامل افتادست
Ҳар ки сад баҳр ёфт бас танҳо
هر که صد بحر یافت بس تنها
Қатрае хирад мадхал афтодаст
قطرهای خرد مدخل افتادست
Ҷони атторро дарин дарё
جان عطار را درین دریا
Нафаси торик ҳоил афтодаст
نفس تاریک حایل افتادست