Аз май ишқи ту чунон мастам

از می عشق تو چنان مستم

Ки надонам ки нест ё ҳастам

که ندانم که نیست یا هستم

Оташи ишқ чун даромад танг

آتش عشق چون درآمد تنگ

Ман зи худ рустаму дарави ҷустам

من ز خود رستم و درو جستم

Лоҷарам ҳаст нестам , ҳеҷам

لاجرم هست نیستم، هیچم

Лоҷарами оқилии ним , мастам

لاجرم عاقلی نیم، مستم

Чанд гӯям зи худ ки дар раҳи ишқ

چند گویم ز خود که در ره عشق

Ҷуръа Эй хӯрдаму зи худ рустам

جرعه‌ای خوردم و ز خود رستم

Нанги ман аз манаст бе ман ман

ننگ من از من است بی من من

Бар паридам ба дӯсти пайвастам

بر پریدم به دوست پیوستم

Соқиои дарди дард дар даҳ зуд

ساقیا درد درد در ده زود

Ки ба як дард тавба бишикастам

که به یک درد توبه بشکستم

Боз , хмхонаҳ баргушодам дар

باز، خمخانه برگشادم در

Боз , зуннор бар миёни бастам

باز، زنار بر میان بستم

Ҳарчӣ кардам ба умрҳои дароз

هرچه کردم به عمرهای دراز

Зон ҳама ҳасратаст дар дастам

زان همه حسرت است در دستم

Тарк аттор гуфтам ва бе ӯ

ترک عطار گفتم و بی او

Дидаи пари хӯн ба гӯша бинишастам

دیده پر خون به گوشه بنشستم