Дӯши дилро дар балое ёфтам

دوش دل را در بلایی یافتم

Хона чун мотам сарое ёфтам

خانه چون ماتم سرایی یافتم

Гуфтам эй дил чист ҳол охир бигӯ

گفتم ای دل چیست حال آخر بگو

Гуфт буи ошноӣ ёфтам

گفت بوی آشنایی یافتم

Ҳамчуи гӯйӣ дар хами чавгони ишқ

همچو گویی در خم چوگان عشق

Хешро на сар на пое ёфтам

خویش را نه سر نه پایی یافتم

Хостам то дили нисор ӯ кунам

خواستم تا دل نثار او کنم

Зонка ҷонамро сазое ёфтам

زانکه جانم را سزایی یافتم

Пеш аз ман ҷон бар ӯ рафта буд

پیش از من جان بر او رفته بود

Гарчи ман беҷон Бақоӣ ёфтам

گرچه من بی‌جان بقایی یافتم

Он бақо аз ҷон набӯд аз ишқ буд

آن بقا از جان نبود از عشق بود

Зонка ишқ ҷон физойӣ ёфтам

زانکه عشق جان فزایی یافتم

Мардуми чашм худаш хонам аз онк

مردم چشم خودش خوانم از آنک

Доимаш дар дида ҷое ёфтам

دایمش در دیده جایی یافتم

Гарчи зулф ӯ гиреҳ бисёр дошт

گرچه زلف او گره بسیار داشت

Ҳар гиреҳи мушкил гушойӣ ёфтам

هر گره مشکل‌گشایی یافتم

Бо чунон мушкили гушойӣ ҳал нашуд

با چنان مشکل‌گشایی حل نشد

Ончии ман аз дилрабое ёфтам

آنچه من از دلربایی یافتم

Чун ба хӯни хештани бастами сҷл

چون به خون خویشتن بستم سجل

Ҳар сиришкиро гўоиӣ ёфтам

هر سرشکی را گوایی یافتم

Чун сҷли бандам ба хӯн чун пеши азин

چون سجل بندم به خون چون پیش ازین

Аз лаб ӯ хӯн баҳоӣ ёфтам

از لب او خون بهایی یافتم

Ақл аз зулфаши зи бас кондишаҳ кард

عقل از زلفش ز بس کاندیشه کرد

Ҳосилаш торикноиӣ ёфтам

حاصلش تاریکنایی یافتم

Бо даҳонаш то дўчорӣ хӯрд дил

با دهانش تا دوچاری خورد دل

Доимаш дар тангное ёфтам

دایمش در تنگنایی یافتم

Дар ҳавоӣ ӯ дили аттор ро

در هوای او دل عطار را

Зарра кардам чун ҳбоиӣ ёфтам

ذره کردم چون هبایی یافتم

Хониш
ғзл шморҳ 488 — ъндлӣб