То рӯй ту қибла назар кардам

تا روی تو قبلهٔ نظر کردم

Аз кӯии ту каъба дигар кардам

از کوی تو کعبهٔ دگر کردم

То рӯй ба каъба ту оварадам

تا روی به کعبهٔ تو آوردم

Сад гӯнаи суҷуд муътабар кардам

صد گونه سجود معتبر کردم

Саргашта шудам ки гирди он каъба

سرگشته شدم که گرد آن کعبه

Ҳар лаҳзаи тавоф бештар кардам

هر لحظه طواف بیشتر کردم

Рӯзӣ на ба ихтиёр ме рафтам

روزی نه به اختیار می‌رفتم

Дар дафтари ишқи ту назар кардам

در دفتر عشق تو نظر کردم

Гӯйӣ ки ҳазор сол ме хондам

گویی که هزار سال می‌خواندم

То ҷумла ба як нафас зибр кардам

تا جمله به یک نفس زبر کردم

Чун ҷону ҷаҳони худ туро дидам

چون جان و جهان خود تو را دیدم

Ҷон додам ва аз ҷаҳон гузар кардам

جان دادم و از جهان گذر کردم

Зони рӯз ки пардаи ту ҷон дидам

زآن روز که پردهٔ تو جان دیدم

Сӯрох ба ҷони хеш дар кардам

سوراخ به جان خویش در کردم

Бар равзани дил муқӣм бинишастам

بر روزن دل مقیم بنشستم

Ҷони пеши ту бар миён камар кардам

جان پیش تو بر میان کمر کردم

Чун асли ҳамаи ҷамол ту дидам

چون اصل همه جمال تو دیدم

Тарки баду неку хайр ва шар кардам

ترک بد و نیک و خیر و شر کردم

Онгаҳ ки дилам чу офтобӣ шуд

آنگه که دلم چو آفتابی شد

Дар худ ҳама чун фалак сафар кардам

در خود همه چون فلک سفر کردم

Афсонаи давлат ту ме гуфтанд

افسانهٔ دولت تو می‌گفتند

Ман сӯхтаи сари зи хок бар кардам

من سوخته‌سر ز خاک بر کردم

Чун наъраи занон ба майкада рафтам

چون نعره‌زنان به میکده رفتم

Ҳам рақси кунони зи пой сар кардам

هم رقص‌کنان ز پای سر کردم

Чун буии шароб ишқ башнавадам

چون بوی شراب عشق بشنودم

Худро зи ду кун бехабар кардам

خود را ز دو کون بی خبر کردم

Аттори шикастаро ҳаме ҳар дам

عطار شکسته را همی هر دم

Аз ишқи рахти дуруст тар кардам

از عشق رخت درست تر کردم