То ишқи ту сӯхти ҳамчуи авдам

تا عشق تو سوخت همچو عودم

Як зарра намонад аз вуҷӯдам

یک ذره نماند از وجودم

То бигузаштӣ чу бод бар ман

تا بگذشتی چو باد بر من

Бар хоки фитода дар суҷудам

بر خاک فتاده در سجودم

Як лаҳзаи зи ту наме шикебам

یک لحظه ز تو نمی‌شکیبم

Худро сад раҳи бёзмўдм

خود را صد ره بیازمودم

Ишқат чу нишаст дар дилами сохт

عشقت چو نشست در دلم ساخت

Бархест зи раҳи зиёну судам

برخاست ز ره زیان و سودم

Аз ҷавҳари ишқ ҳар ду олам

از جوهر عشق هر دو عالم

Як зарраи з хеш ме намудем

یک ذره ز خویش می‌نمودم

Чун нек ба худ нигоҳ кардам

چون نیک به خود نگاه کردم

Ман худ ба миёна дар набудам

من خود به میانه در نبودم

Чун ман ба худӣ набӯд гаштам

چون من به خودی نبود گشتم

Ойӣна коинот будам

آیینه کاینات بودم

Гуҳи пардаи осмони кушодам

گه پردهٔ آسمان گشادم

Гуҳи чеҳраи офтоби судам

گه چهرهٔ آفتاب سودم

Аз бас ки бсухтам дарин тоб

از بس که بسوختم درین تاب

Аттори ним валек авдам

عطار نیم ولیک عودم