Саводи хати ту чун нофеъ назар дидам

سواد خط تو چون نافع نظر دیدم

Ривоятӣ ки азу рафт муътабар дидам

روایتی که ازو رفت معتبر دیدم

Маро чу зулфи ту бар ҳарф мефурӯ гирад

مرا چو زلف تو بر حرف می فرو گیرد

Ҳуруфи зулфи ту брхўондм ва хатар дидам

حروف زلف تو برخواندم و خطر دیدم

Чаҳ гӯям аз алифи васли ту ки ҳеҷ надошт

چه گویم از الف وصل تو که هیچ نداشت

Ман инки ҳеҷ надошт аз ҳама бтар дидам

من اینکه هیچ نداشت از همه بتر دیدم

Туро миён алифаст ва алиф надорад ҳеҷ

تو را میان الف است و الف ندارد هیچ

Ки ман варои алифи ҳеҷ дар камар дидам

که من ورای الف هیچ در کمر دیدم

Каманди зулфи тўро коФтоб дорад зер

کمند زلف تورا کافتاب دارد زیر

Ҳазор ҳалқаи гирифтор икдгр дидам

هزار حلقه گرفتار یکدگر دیدم

Ба ҳалқи омадаи ҷон дар дарун ҳар ҳалқа

به حلق آمده جان در درون هر حلقه

Ҳазор ошиқ гум карда по ва сар дидам

هزار عاشق گم کرده پا و سر دیدم

Сазад ки ҳиндии ту ном наргисаст аз онк

سزد که هندی تو نام نرگس است از آنک

Ду ҳиндӯии рухи ту наргис басар дидам

دو هندوی رخ تو نرگس بصر دیدم

Чигуна шӯр наёрам зи орзӯии лабат

چگونه شور نیارم ز آرزوی لبت

Каз орзӯии лабати шӯр дар шукр дидам

کز آرزوی لبت شور در شکر دیدم

Варои давлати васли ту ҳеҷ давлат нест

ورای دولت وصل تو هیچ دولت نیست

Вале чаҳ суд ки он низ бргзр дидам

ولی چه سود که آن نیز برگذر دیدم

Чигуна васл ту дорам тамаъ ки ман худ ро

چگونه وصل تو دارم طمع که من خود را

зтару хушки лаби хушку чашм тар дидам

ز تر و خشک لب‌خشک و چشم‌تر دیدم

Ба олимӣ ки зи васлат сухан равад онҷо

به عالمی که ز وصلت سخن رود آنجا

Ҳазор ташна ба хӯни ғарқа бештар дидам

هزار تشنه به خون غرقه بیشتر دیدم

зи машриқӣ ки азуи офтоби ҳасан ту тофт

ز مشرقی که ازو آفتاب حسن تو تافت

Ҳазор арш агар буд мухтасар дидам

هزار عرش اگر بود مختصر دیدم

Чу дар сифоти туам обрӯӣ ме боист

چو در صفات توام آبروی می‌بایست

Фаридро сухании ҳамчуи об зар дидам

فرید را سخنی همچو آب زر دیدم

Хониш
ғзл шморҳ 507 — ъндлӣб