Он дар ки баста бояд то чанд боз дорам

آن در که بسته باید تا چند باز دارم

Комрўз вақташ омад кон дар фароз дорам

کامروز وقتش آمد کان در فراز دارم

Бо ҳар ки аз ҳақиқати рамзӣ дамӣ бигӯям

با هر که از حقیقت رمزی دمی بگویم

Гуяд магӯӣ яъне барг муҷоз дорам

گوید مگوی یعنی برگ مجاز دارم

То лоҷарам ба мардӣ бо пораи пораи ҷонӣ

تا لاجرم بمُردی با پاره پاره جانی

Дар ҷон хеш гуфтам чандон ки роз дорам

در جان خویش گفتم چندان که راز دارم

Чун ин ҷаҳон ва он як бо сад ҷаҳони дигар

چون این جهان و آن یک با صد جهان دیگر

Дар чашми ман фурушад чун чашм боз дорам

در چشم من فرو شد چون چشم باز دارم

Чизе бирафт аз ман ва ӣнҷо намонад чизе

چیزی برفت از من واینجا نماند چیزی

То ин шавад чун он як корӣ дароз дорам

تا این شود چون آن یک کاری دراز دارم

Ҷонӣ ки доштами ман , шуд маҳви ишқи ҷонон

جانی که داشتم من، شد محو عشق جانان

Ҷон манаст ҷонон , ҷон длнўоз дорам

جان من است جانان، جان دلنواز دارم

Неи не агар чу шамъии ин дам задам зи гармӣ

نی نی اگر چو شمعی این دم زدم ز گرمی

Акнӯн чу шамъ аз он дами сари зер газ дорам

اکنون چو شمع از آن دم سر زیر گاز دارم

Чун ъзу ноз хатмаст бар ту ҳамеша доим

چون عز و ناز ختم است بر تو همیشه دایم

То чанд хештанро дар ъз ва ноз дорам

تا چند خویشتن را در عز و ناز دارم

Корам фитод ва аз ман ту фориғӣ ба ғоят

کارم فتاد و از من تو فارغی به غایت

На сабр ме тавонам на корсоз дорам

نه صبر می‌توانم نه کارساز دارم

Аз бас ки бениёзӣаст онҷо ки ҳазрат туаст

از بس که بی نیازی است آنجا که حضرت توست

Ман зоди ин биёбони аҷз ва ниёз дорам

من زاد این بیابان عجز و نیاز دارم

Шӯридаи ҷаҳонам чун қурбат ту ҷӯям

شوریدهٔ جهانم چون قربت تو جویم

Маҳмӯд нестам ман , ху бо Аёз дорам

محمود نیستم من، خو با ایاز دارم

Бозӣ агар нишинад бар дӯш ман нагирам

بازی اگر نشیند بر دوش من نگیرم

Варна касе набӯдааст албата боз дорам

ورنه کسی نبوده است ، البته بازدارم

Ман шамъи ҷамъи ишқам на ҷон ба тан бимонада

من شمع جمع عشقم نه جان به تن بمانده

Ҷон дар миёни оташи тан дар гудоз дорам

جان در میان آتش تن در گداز دارم

Лоф эй Фарид кам зан зеро ки дар раҳ ӯ

لاف ای فرید کم زن زیرا که در ره او

Чун сарнигӯн нае ту сад сарфароз дорам

چون سرنگون نه‌ای تو صد سرفراز دارم

Хониш
ғзл шморҳ 511 — ъндлӣб