Ман бо ту ҳазор кор дорам

من با تو هزار کار دارم

Ҷонии зи ту беқарор дорам

جانی ز تو بی قرار دارم

Шабҳои висол май шимурдам

شب‌های وصال می‌شمردم

То ҳосил рӯзгор дорам

تا حاصل روزگار دارم

Гуфтӣ ки фироқ низ бшмр

گفتی که فراق نیز بشمر

Чун бо гули тоза хор дорам

چون با گل تازه خار دارم

Гар дар сар ин шавад марои ҷон

گر در سر این شود مرا جان

Ҳаргиз ба рахт чаҳ кор дорам

هرگز به رخت چه کار دارم

То ҷон дорам ман накукор

تا جان دارم من نکوکار

Ҷузи ишқи рахт чаҳ кор дорам

جز عشق رخت چه کار دارم

Гуфтӣ магрез аз ғами ман

گفتی مگریز از غم من

Чун ғамза ғмгсор дорам

چون غمزهٔ غمگسار دارم

Чун бигурезам зи як ғами ту

چون بگریزم ز یک غم تو

Чун ғами зи ту ман ҳазор дорам

چون غم ز تو من هزار دارم

Гуфтӣ ки биёу дил ба ман даҳ

گفتی که بیا و دل به من ده

То дили зи ту ёдгор дорам

تا دل ز تو یادگار دارم

эй ёри гузида , дил ки бошад

ای یار گزیده، دل که باشد

Ҷон низ барои ёр дорам

جان نیز برای یار دارم

Гуфтӣ сари хеши гир ва рафтӣ

گفتی سر خویش گیر و رفتی

Каз дӯстии ту ор дорам

کز دوستی تو عار دارم

Сар бе ту марои куҷо ба корост

سر بی تو مرا کجا به کاراست

Сар бе ту барои дор дорам

سر بی تو برای دار دارم

Гуфтӣ ки каманди зулфи ман гир

گفتی که کمند زلف من گیر

Яъне ки сар шикор дорам

یعنی که سر شکار دارم

Чун рафт зи дасти кори аттор

چون رفت ز دست کار عطار

Чун зулфи ту устувор дорам

چون زلف تو استوار دارم

Хониш
ғзл шморҳ 512 — ъндлӣб