То ишқи ту дар миён ҷон дорам

تا عشق تو در میان جان دارم

Ҷони пеш дар ту бар миён дорам

جان پیش در تو بر میان دارم

Ашкам чу ба сад забон сухан гуяд

اشکم چو به صد زبان سخن گوید

Рози дили хеш чун ниҳон дорам

راز دل خویش چون نهان دارم

Дар ишқи ту баси сбкдли афтодам

در عشق تو بس سبکدل افتادم

Каз бодаи ишқи сар гарон дорам

کز بادهٔ عشق سر گران دارم

Гуфтам чу ба ту наме расми борӣ

گفتم چو به تو نمی‌رسم باری

Науммат ҳамаи рӯз бар забон дорам

نامت همه روز بر زبان دارم

Чун кард фироқи ту забони бандам

چون کرد فراق تو زبان بندم

Чаҳ рӯз ва чаҳ рӯзгор он дорам

چه روز و چه روزگار آن دارم

Чун кор намекунад фиғон бе ту

چون کار نمی‌کند فغان بی تو

Аз дасти ғами ту чун фиғон дорам

از دست غم تو چون فغان دارم

Дар хотир ҳечкас наме ояд

در خاطر هیچکس نمی‌آید

Шурӣ ки аз он шкрстон дорам

شوری که از آن شکرستان دارم

Гуфтам шукрем даҳ ба ҷони ту

گفتم شکریم ده به جان تو

Кохри ман длшкстаҳ ҷон дорам

کاخر من دلشکسته جان دارم

Гуфтӣ ки туро шукр зиён дорад

گفتی که تو را شکر زیان دارد

Гӯи дор ки ман басӣ зиён дорам

گو دار که من بسی زیان دارم

То чанд рахт ба остини пӯшӣ

تا چند رخت به آستین پوشی

То кӣ зи ту сар бар остон дорам

تا کی ز تو سر بر آستان دارم

Гуфтӣ ки ҷаҳон ба ком аттор аст

گفتی که جهان به کام عطار است

Ман бе ту куҷои сар ҷаҳон дорам

من بی تو کجا سر جهان دارم

Хониш
ғзл шморҳ 514 — ъндлӣб