Ҷонои маро чаҳ сӯзӣ чун бол ва пар надорам

جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارم

Хӯни дилам чаҳ резӣ чун дил дигар надорам

خون دلم چه ریزی چون دل دگر ندارم

Дар зорӣу нзорӣ чун зери чанги зорам

در زاری و نزاری چون زیر چنگ زارم

Зории маро тамомаст чун зӯр ва зар надорам

زاری مرا تمام است چون زور و زر ندارم

Рӯзӣ гарм бихонӣ аз бас ки шоди гирдам

روزی گرم بخوانی از بس که شاد گردم

Гар раҳ буд бар оташи бим хатар надорам

گر ره بود بر آتش بیم خطر ندارم

Гар пардаҳои олам дар пеши чашми дорӣ

گر پرده‌های عالم در پیش چشم داری

Гар чашм дорам охири чашм аз ту бар надорам

گر چشم دارم آخر چشم از تو بر ندارم

Дар пеши боргоҳат аз даври бозмондм

در پیش بارگاهت از دور بازماندم

Каз бим давр бошат рӯй гузар надорам

کز بیم دور باشت روی گذر ندارم

На на ту шамъи ҷонии парвонаи туами ман

نه نه تو شمع جانی پروانهٔ توام من

Зон бо ту пари занами ман каз ту хабар надорам

زان با تو پر زنم من کز تو خبر ندارم

Олам параст аз ту ғоиби манам зи ғифлат

عالم پر است از تو غایب منم ز غفلت

Ту ҳозирии валикини ман он назар надорам

تو حاضری ولیکن من آن نظر ندارم

Аттор дар ҳавояти пари сӯхт аз ғами ту

عطار در هوایت پر سوخت از غم تو

Парвоз чун намоям чун ҳеҷ пар надорам

پرواز چون نمایم چون هیچ پر ندارم