Фарёд каз ғами ту фарёдрас надорам

فریاد کز غم تو فریادرس ندارم

Бо ки нафас барорам чун ҳамнафас надорам

با که نفس برآرم چون همنفس ندارم

Гуфтам ки дар ғами ту ёрӣ кунандам охир

گفتم که در غم تو یاری کنندم آخر

Чун ёрем кунад кас чун ҳечкас надорам

چون یاریم کند کس چون هیچکس ندارم

эй дастгири ҷонами дастами ту гир варна

ای دستگیر جانم دستم تو گیر ورنه

Каси даст ман нагирад чун даст рас надорам

کس دست من نگیرد چون دست رس ندارم

Гуфтӣ ба ман рисии тугар зарра Эйаст сабрат

گفتی به من رسی تو گر ذره‌ای است صبرت

Кӣ дар расм ба гирдати кони зарра бас надорам

کی در رسم به گردت کان ذره بس ندارم

Чун дар раҳи ту шерон аз сайр бозмонданад

چون در ره تو شیران از سیر بازماندند

То кӣ дувум ба охири ширии з пас надорам

تا کی دوم به آخر شیری ز پس ندارم

Зуҳра надорам эй ҷони гирд дар ту гаштан

زهره ندارم ای جان گرد در تو گشتن

Зеро ки дар раҳи ту тоб асас надорам

زیرا که در ره تو تاب عسس ندارم

Дар ҳабси кун бе ту пайваста май тапами ман

در حبس کون بی تو پیوسته می‌تپم من

Симурғи қофи қурбами барг қафас надорам

سیمرغ قاف قربم برگ قفس ندارم

Аттори хок роҳат хоҳад ки серума созад

عطار خاک راهت خواهد که سرمه سازد

Бар фарқи боди хокамгар ин ҳавас надорам

بر فرق باد خاکم گر این هوس ندارم