Агар баршуморам ғами бишморм

اگر برشمارم غم بیشمارم

Надоранд бовари яке аз ҳазорам

ندارند باور یکی از هزارم

Наёяд дар ангушти ин ғам шумурдан

نیاید در انگشت این غم شمردن

Магари ашк май резам ва май шуморам

مگر اشک می‌ریزم و می‌شمارم

Гар ангушти натавонади ин ғам ба сари барад

گر انگشت نتواند این غم به سر برد

Ба сар май баради дидаи ашкборм

به سر می‌برد دیدهٔ اشکبارم

Агарчӣ фишондам басии ашки хунин

اگرچه فشاندم بسی اشک خونین

Мабар занн ки ман ашки дигари нборм

مبر ظن که من اشک دیگر نبارم

Гирифтам зи халқи замонаи канорӣ

گرفتم ز خلق زمانه کناری

Фишондам басии ашки хӯн дар канорам

فشاندم بسی اشک خون در کنارم

Чу рӯйнигорам зи чашмам бурун шуд

چو روی نگارم ز چشمم برون شد

зи шавқаш ба хӯн рӯй худ май нигорам

ز شوقش به خون روی خود می‌نگارم

Чаҳ корӣ бар ояд зи дасти ман акнӯн

چه کاری بر آید ز دست من اکنون

Ки шуд корам аз даст ва аз дасти корам

که شد کارم از دست و از دست کارم

Маро ҳаст дар дили басии сари пинҳон

مرا هست در دل بسی سر پنهان

Надонам ки ҳаргиз шавад ошкорам

ندانم که هرگز شود آشکارم

Чу соҳиби дилии аҳли ин сар надидам

چو صاحب دلی اهل این سر ندیدم

Ҳамаи сар ба меҳраш ба дил ме сипорам

همه سر به مهرش به دل می‌سپارم

Чаҳ гӯйӣ ки аттори исои дамами ман

چه گویی که عطار عیسی دمم من

Чу Зуҳра надорам ки икдм барорам

چو زهره ندارم که یکدم برآرم