Тарки қаландари ман дӯш даромад аз дирам

ترک قلندر من دوش درآمد از درم

Бӯсаи кушод бар лабам танг кашид дар барам

بوسه گشاد بر لبم تنگ کشید در برم

Дар лаби лаъли тарки ман оби ҳаёти Хизр буд

در لب لعل ترک من آب حیات خضر بود

Лаб чу ниҳод бар лабам гуфтам Хизри дигарам

لب چو نهاد بر لبم گفتم خضر دیگرم

Бӯса чу дод тарки ман ҳиндӯӣ ӯ шудам ба ҷон

بوسه چو داد ترک من هندوی او شدم به جان

Чун ки бидидам ҳам сазо низ бидод шукрам

چون که بدیدم هم سزا نیز بداد شکرم

Ман ба миёни ин тараф ашк фишон шудам чу шамъ

من به میان این طرف اشک‌فشان شدم چو شمع

Аз сари онкӣ хира шуд аз сари нози дилбарам

از سر آنکه خیره شد از سر ناز دلبرم

Ман чу чашидам он шукри дили зи камоли лутф ӯ

من چو چشیدم آن شکر دل ز کمال لطف او

Баради гумон ки шуд магари малик ҷаҳон месерум

برد گمان که شد مگر ملک جهان میسرم

Гарчи ҷафоӣ ӯ басии баради Фариди баъди азин

گرچه جفای او بسی برد فرید بعد ازین

Гарчи ҷафо кунад басии ман з вафоаш нагузарам

گرچه جفا کند بسی من ز وفاش نگذرم

Хониш
ғзл шморҳ 530 — ъндлӣб