Хабарат ҳаст ки хӯн шуд ҷигарам

خبرت هست که خون شد جگرم

Ваз май ишқи ту чун бе хабарам

وز می عشق تو چون بی خبرم

Зорзўии сари зулфи ту мудом

زآرزوی سر زلف تو مدام

Чун сари зулфи ту зеру зибрам

چون سر زلف تو زیر و زبرم

Натавон гуфт ба сад соли он ғам

نتوان گفت به صد سال آن غم

Каз сари зулф ту омад ба серум

کز سر زلف تو آمد به سرم

Май тапами рӯзу шаб ва май сӯзам

می‌تپم روز و شب و می‌سوزم

То ки бар рӯй ту уфтад назарам

تا که بر روی تو افتد نظرم

Худ зи хунобаи чашмами нафасӣ

خود ز خونابهٔ چشمم نفسی

Натавонам ки ба ту дар нагарм

نتوانم که به تو در نگرم

Гар ба рӯзи ашк чу дар май боРом

گر به روز اشک چو در می‌بارم

намебар ояд дили пари хӯни з барам

می‌بر آید دل پر خون ز برم

Чун набинам назарӣ рӯй ту ман

چون نبینم نظری روی تو من

Ба тамошои хаёли ту дирам

به تماشای خیال تو درم

Гар нахурдӣ ғами ин сӯхтаи дил

گر نخوردی غم این سوخته دل

Ғами ишқ ту бихӯрадӣ ҷигарам

غم عشق تو بخوردی جگرم

Чанд гӯйӣ ки ту худ зари дорӣ

چند گویی که تو خود زر داری

Пушти гармии ту ғаматро чаҳ хӯрам

پشت گرمی تو غمت را چه خورم

Давр аз рӯй тугар дрнгрӣ

دور از روی تو گر درنگری

Пушт гармӣаст з рӯй чу зарам

پشت گرمی است ز روی چو زرم

Рӯй аттор чу зар зон бишикаст

روی عطار چو زر زان بشکست

Ки зарӣ нест ба ваҷҳ дигарам

که زری نیست به وجه دگرم

Хониш
ғзл шморҳ 532 — ъндлӣб