Зери бор ситамат ме меРом

زیر بار ستمت می‌میرم

Рӯй дар рӯй ғамат ме меРом

روی در روی غمت می‌میرم

Шуғли ишқи ту чунон кард маро

شغل عشق تو چنان کرد مرا

Коимн аз мадҳ ва змт ме меРом

کایمن از مدح و ذمت می‌میرم

Зинда бесар аз онам ки чу шамъ

زندهٔ بی سر از آنم که چو شمع

Сари худ бар қидмат ме меРом

سر خود بر قدمت می‌میرم

Ҳурмат гарчи маро рӯй намӯд

حرمت گرچه مرا روی نمود

Рӯй сӯй ҳурмат ме меРом

روی سوی حرمت می‌میرم

Остин чанд фишонӣ бар ман

آستین چند فشانی بر من

Ки миён ҳишмат ме меРом

که میان حشمت می‌میرم

Остинат чу илм кард маро

آستینت چو علم کرد مرا

Зори зер илмат ме меРом

زار زیر علمت می‌میرم

То шудам зиндаи дил аз хати хушат

تا شدم زنده‌دل از خط خوشت

Сарнигӯн чун қаламат ме меРом

سرنگون چون قلمت می‌میرم

Ба ситами ризқи ҳргаҳ ки диҳӣ

به ستم رزق هرگه که دهی

намехӯрам ваз ситамат ме меРом

می خورم وز ستمت می‌میرم

Дам исоаст тўрои вена аҷаб аст

دم عیسی است تورا وین عجب است

То чаро ман з дамат ме меРом

تا چرا من ز دمت می‌میرم

Ман бимирами зи ту рӯзии сад бор

من بمیرم ز تو روزی صد بار

То нагӯйӣ ки камат ме меРом

تا نگویی که کمت می‌میرم

Лек чун лаъли туам зинда кунад

لیک چون لعل توام زنده کند

Зини қадами дам ба дамат ме меРом

زین قدم دم به دمت می‌میرم

Дарда аз ҷоми ҷамати оби ҳаёт

درده از جام جمت آب حیات

Ҳин ки беҷом ҷамат ме меРом

هین که بی جام جمت می‌میرم

Бе тугар зинда бимонадам нафасӣ

بی تو گر زنده بماندم نفسی

Ҳар нафас лоҷарамат ме меРом

هر نفس لاجرمت می‌میرم

Карами ишқи ту дидааст Фарид

کرم عشق تو دیده است فرید

Бар умед карамат ме меРом

بر امید کرمت می‌میرم