Кор чу аз даст ман бирафт чаҳ созам

کار چو از دست من برفت چه سازم

Мот шудам низ хона нест чаҳ бозам

مات شدم نیز خانه نیست چه بازم

Дар бен ин хокдони олами ғаддор

در بن این خاکدان عالم غدار

Ашк фишон ҳамчуи шамъ чанд гудозам

اشک فشان همچو شمع چند گدازم

Чун нафасии дигарами зи умр амон нест

چون نفسی دیگرم ز عمر امان نیست

Ин нафасӣ чанд дар ҳавас ба чаҳ тозам

این نفسی چند در هوس به چه تازم

Чу гули як рӯза дар миёнаи сад хор

چو گل یک روزه در میانهٔ صد خار

Бар сар поем нишаста сар чаҳ фарозам

بر سر پایم نشسته سر چه فرازم

Пардаи ман чун дарид парда дар чарх

پردهٔ من چون درید پرده‌در چرخ

Дар пас ин парда , парда чанд навозам

در پس این پرده، پرده چند نوازم

Чораи ман чун ба дасти чора гарон нест

چارهٔ من چون به دست چاره گران نیست

Ҳила чаҳ гӯям кунуну чора чаҳ созам

حیله چه گویم کنون و چاره چه سازم

Қиссаи андӯҳати ошкор чаҳ гӯям

قصهٔ اندوهت آشکار چه گویم

Зонка ман хаста дил наҳуфт ниёзам

زانکه من خسته دل نهفت نیازم

Воқеа кӯтаҳ кунам чаҳ гӯям азин беш

واقعه کوته کنم چه گویم ازین بیش

Хосса ки пеш андараст роҳи дарозам

خاصه که پیش اندر است راه درازم

эй дили аттор дам мазан ки дарин дайр

ای دل عطار دم مزن که درین دیر

Дам натавон зад зи сари пардаи розам

دم نتوان زد ز سر پردهٔ رازم