Аз бас ки чу шамъ аз ғами ту зор бисӯзам

از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم

Гӯям нчнонм ки дгрбор бисӯзам

گویم نچنانم که دگربار بسوزم

Бимаст ки аз оҳи дили сӯхта ҳар шаб

بیم است که از آه دل سوخته هر شب

На пардаи афлок ба якбор бисӯзам

نه پردهٔ افلاک به یکبار بسوزم

Зон бо ман длсўхтаҳи андак ба насозӣ

زان با من دلسوخته اندک به نسازی

То ман зи ғами ишқи ту бисёр бисӯзам

تا من ز غم عشق تو بسیار بسوزم

Доне ки зтар доманӣу хомии худ ман

دانی که ز تر دامنی و خامی خود من

Чандон ки бисӯзам на ба ҳанҷор бисӯзам

چندان که بسوزم نه به هنجار بسوزم

Тарсам ки агар сӯхта хоҳанд ман хом

ترسم که اگر سوخته خواهند من خام

Дар оташи ишқи уфтам ва душвор бисӯзам

در آتش عشق افتم و دشوار بسوزم

То чанд танами пардаи пиндор ба худ бар

تا چند تنم پردهٔ پندار به خود بر

Вақтаст ки ин парда пиндор бисӯзам

وقت است که این پردهٔ پندار بسوزم

эй соқии ҷони ҷом майовар ту ба пешам

ای ساقی جان جام می آور تو به پیشم

То хирқаи брондзм ва зуннор бисӯзам

تا خرقه براندزم و زنار بسوزم

Он ба ки ба як оташи дили вақти саҳаргоҳ

آن به که به یک آتش دل وقت سحرگاه

Ҳарҷо ки ҳиҷобӣаст ба якбор бисӯзам

هرجا که حجابی است به یکبار بسوزم

Буии ҷигари сӯхтаи хоҳии зи дами ман

بوی جگر سوخته خواهی ز دم من

Дар сӯхтагӣ то ки чу аттор бисӯзам

در سوختگی تا که چو عطار بسوزم