Куҷоеи соқио май даҳ мудомам

کجایی ساقیا می ده مدامم

Ки ман аз ҷони ғуломатро ғуломам

که من از جان غلامت را غلامم

Мем дар даҳ тиҳии дастам чаҳ дорӣ

میم در ده تهی دستم چه داری

Ки аз хӯни ҷигари пари гашти ҷомам

که از خون جگر پر گشت جامم

Чаҳ май хоҳии зи ҷонам эй саман бар

چه می‌خواهی ز جانم ای سمن بر

Ки ман бе рӯй ту хастаи равонам

که من بی روی تو خسته روانم

Чу бар ҷонам задӣ шамшери ишқат

چو بر جانم زدی شمشیر عشقت

Тамомам кун ки риндии нотамомам

تمامم کن که رندی ناتمامم

Гуҳами зоҳид ҳаме хонанду гуҳи ринд

گهم زاهد همی خوانند و گه رند

Ман мискин надонам то кадомам

من مسکین ندانم تا کدامم

зи нанг ман нагӯяд номи ман кас

ز ننگ من نگوید نام من کس

Чу ман мардум чаҳ марди нангу номам

چو من مردم چه مرد ننگ و نامم

зи ман чу шамъ то як зарра боқӣ аст

ز من ، چون شمع ، تا یک ذرّه باقی است

Нахоҳад буд ҷузи оташи мақомам

نخواهد بود جز آتش مقامم

Марои ҷуз сӯхтани корӣ дигар нест

مرا جز سوختن کاری دگر نیست

Биё то хуш бисӯзам зонка хомам

بیا تا خوش بسوزم زانکه خامم

Дили аттори мурғии дона чин аст

دل عطار مرغی دانه چین است

Дареғ уфтад чунин мурғӣ ба домам

دریغ افتد چنین مرغی به دامم