Зулфу рахт аз шому саҳар боз надонам

زلف و رخت از شام و سحر باز ندانم

Холу лабат аз машку шукр боз надонам

خال و لبت از مشک و شکر باز ندانم

Аз фурқати рӯяти зи дили пари шарари хеш

از فرقت رویت ز دل پر شرر خویش

Оҳӣ ки барорам зи шарар боз надонам

آهی که برآرم ز شرر باز ندانم

Рӯй ту ки ҳаргизи з хаёлам нашавад давр

روی تو که هرگز ز خیالم نشود دور

Аз бас ки бгрим ба назар боз надонам

از بس که بگریم به نظر باز ندانم

Гӯйӣ ки маро боз ндонӣ чу бибинӣ

گویی که مرا باز ندانی چو ببینی

Шояд чу наме бинмт ар боз надонам

شاید چو نمی‌بینمت ار باز ندانم

Ашкам ки ҳаме аз дами сардам чу ҷигари баст

اشکم که همی از دم سردم چو جگر بست

Бар чеҳраи зардами зи ҷигар боз надонам

بر چهرهٔ زردم ز جگر باز ندانم

Бо пушти дўто аз ғам рӯй ту чунонам

با پشت دوتا از غم روی تو چنانم

Каз дасти ғамати пои зи сар боз надонам

کز دست غمت پای ز سر باز ندانم

Зонгоҳ ки аттори туро танг шукр хонд

زانگاه که عطار تو را تنگ شکر خواند

Дар васфи ту шеърами зи шукр боз надонам

در وصف تو شعرم ز شکر باز ندانم