Чу худро пок доман ме надонам

چو خود را پاک دامن می ندانم

Мақомӣ ба з гулхан ме надонам

مقامی به ز گلخن می ندانم

Чаро андари саф мардон нишинам

چرا اندر صف مردان نشینم

Чу худро мард ҷавшан ме надонам

چو خود را مرد جوشن می ندانم

Биё то тарки худ гирам ки худ ро

بیا تا ترک خود گیرم که خود را

Бтар аз хеш душман ме надонам

بتر از خویش دشمن می ندانم

Дилӣ каз орзӯҳо гашти пари бут

دلی کز آرزوها گشت پر بت

Ман он дилро музайян ме надонам

من آن دل را مزین می ندانم

Чу исо аз яке сӯзан форуманд

چو عیسی از یکی سوزن فروماند

Ман ин бут кам з сӯзан ме надонам

من این بت کم ز سوزن می ندانم

Марои ҷонони фурушад дар ғамати ҷон

مرا جانان فروشد در غمت جان

Агарчӣ ҷон муайян ме надонам

اگرچه جان معین می ندانم

Чунон дар ишқи ту саргаштаи гаштам

چنان در عشق تو سرگشته گشتم

Ки ҷонам гум шуд ва тан ме надонам

که جانم گم شد و تن می ندانم

Марои ҳам киштӣ ва ҳам сӯхтии зор

مرا هم کشتی و هم سوختی زار

Чаҳ май хоҳии ту аз ман ме надонам

چه می‌خواهی تو از من می ندانم

Гуҳии гӯйӣ ки тани зан сабр кун сабр

گهی گویی که تن زن صبر کن صبر

Алоҷи сабр кардан ме надонам

علاج صبر کردن می ندانم

Гуҳии гӯйии марои бустони врстӣ

گهی گویی مرا بستان ورستی

зи сад хирмани як арзан ме надонам

ز صد خرمن یک ارزن می‌ندانم

Чун ман як зарраам на ҳаст ва на нест

چون من یک ذره‌ام نه هست و نه نیست

Ҳамаи хуршед равшан ме надонам

همه خورشید روشن می ندانم

Фурӯ рафтам дар ин водӣ каму кост

فرو رفتم در این وادی کم و کاست

Ту май доне агар ман ме надонам

تو می‌دانی اگر من می ندانم

Дарин ҳайрати дили ҳайрони худ ро

درین حیرت دل حیران خود را

Тариқӣ ба з мурдан ме надонам

طریقی به ز مردن می ندانم

Ки гирад домани аттори азин пас

که گیرد دامن عطار ازین پس

Чу ӯро ҳеҷ доман ме надонам

چو او را هیچ دامن می ندانم