Гар дар сар ишқ рафт ҷонам

گر در سر عشق رفت جانم

Шукронаи ҳазор ҷон фишонам

شکرانه هزار جان فشانم

Беишқ агар дамӣ барорам

بی عشق اگر دمی برآرم

Торик шавад ҳамаи ҷаҳонам

تاریک شود همه جهانم

То давр фитодаам ман аз ту

تا دور فتاده‌ام من از تو

Дар шшдраҳи сад имтиҳонам

در ششدرهٔ صد امتحانم

Тифлӣ ки зи доя давр монад

طفلی که ز دایه دور ماند

Ҷони ташнаи шер ҳамчунонам

جان تشنهٔ شیر همچنانم

Лаби хушки зи шавқи қатрае шер

لب خشک ز شوق قطره‌ای شیر

Ҷон май даҳум эй дареғи ҷонам

جان می‌دهم ای دریغ جانم

Умрӣ чу қалам ба сари давидам

عمری چو قلم به سر دویدم

Гуфтам магар аз рсидгонм

گفتم مگر از رسیدگانم

Чун рӯй ту шуъла Эй баровард

چون روی تو شعله‌ای برآورد

Бикшод ба ғайби дидагонам

بگشاد به غیب دیدگانم

Маълумам шуд ки ҳарчӣ умрӣ

معلومم شد که هرچه عمری

Донистаам аз ту ман худ онам

دانسته‌ام از تو من خود آنم

Гуфтӣ ки маро бидон ва бишнос

گفتی که مرا بدان و بشناس

Ин медонам ки ме надонам

این می‌دانم که می ندانم

Чун тоқати қатра Эй надорам

چون طاقت قطره‌ای ندارم

Нӯшидани баҳр чун тавонам

نوشیدن بحر چون توانم

Аз ту ҷузи азин хабар надорам

از تو جز ازین خبر ندارم

Каз ту хабарӣ диҳад забонам

کز تو خبری دهد زبانم

Лекини дилу ҷону ақл дар ту

لیکن دل و جان و عقل در تو

Гуми гашти ҳама ба як замонам

گم گشت همه به یک زمانم

Ақлу дилу ҷон чу бе нишони гашт

عقل و دل و جان چو بی نشان گشت

Аз канаи ту чун диҳад нишонам

از کنه تو چون دهد نشانم

Аз илми маро малол бигирифт

از علم مرا ملال بگرفت

Охир рӯзӣ шавад аёнам

آخر روزی شود عیانم

На на ки аён шудаст дерӣ аст

نه نه که عیان شدست دیری است

Ман толиб буд ҷовдонам

من طالب بود جاودانم

Ҳар гуҳ ки фано шавам дар он айн

هر گه که فنا شوم در آن عین

Ҷовид дар он бақои бимонам

جاوید در آن بقا بمانم

Аттори заъифро ба куллӣ

عطار ضعیف را به‌کلی

Доим ба муроди дили расонам

دایم به مراد دل رسانم