зи тугар як назар ояд ба ҷонам

ز تو گر یک نظر آید به جانم

Набояд ин ҷаҳон ва он ҷаҳонам

نباید این جهان و آن جهانم

Марои он як нафаси ҷовид на бас

مرا آن یک نفس جاوید نه بس

Ту донеи дигар ва ман ме надонам

تو دانی دیگر و من می ندانم

Агар гӯйӣ сарат хоҳам баридан

اگر گویی سرت خواهم بریدن

зи шодӣ чун қалам бар сари давонам

ز شادی چون قلم بر سر دوانم

Вагар гӯйӣ ба лаб ҷон хоҳамат дод

وگر گویی به لب جان خواهمت داد

Ба лаб ояд бад-ӣни умеди ҷонам

به لب آید بدین امید جانم

Агар хокӣ шуд ва гирдят оварад

اگر خاکی شد و گردیت آورد

зи ту як рӯз май бояд амонам

ز تو یک روز می‌باید امانم

Ки то аз ашк бинишонам ман он гирд

که تا از اشک بنشانم من آن گرد

Ҳама бар хоки роҳат хӯн фишонам

همه بر خاک راهت خون فشانم

Кулоҳи чархи брбоим агар ту

کلاه چرخ بربایم اگر تو

Камарсозӣ зи далқу тилсонм

کمر سازی ز دلق و طیلسانم

Чу бе рӯй ту олам ме набинам

چو بی روی تو عالم می نبینم

Дар он азмам ки дар чашмати нишонам

در آن عزمم که در چشمت نشانم

Вале тарсам ки дар хӯни сиришкам

ولی ترسم که در خون سرشکم

Шӯии ғарқаи ман аз ту даври монам

شوی غرقه من از تو دور مانم

Ту ҳастӣ дар миёни ҷонам ва ман

تو هستی در میان جانم و من

зи шавқ рӯй ту ҷон бар миёнам

ز شوق روی تو جان بر میانم

Агар ман бошам ва гарна ғамӣ нест

اگر من باشم و گرنه غمی نیست

Ту май бояд ки бошӣ ҷовдонам

تو می‌باید که باشی جاودانم

Кигар сад суд хоҳам кард бе ту

که گر صد سود خواهم کرد بی تو

Нахоҳад буд ҷузи ҳосили зиёнам

نخواهد بود جز حاصل زیانم

Вагар дар банди хеши ореи марои ту

و گر در بند خویش آری مرا تو

Нахоҳам куфру дайн дар банди онам

نخواهم کفر و دین در بند آنم

Дар имон гар наёбам аз ту бӯе

در ایمان گر نیابم از تو بویی

Яқин донам ки дар коФрстонм

یقین دانم که در کافرستانم

Вагар дар куфр бӯе ёбам аз ту

وگر در کفر بویی یابم از تو

зи имони нур бар гардуни расонам

ز ایمان نور بر گردون رسانم

Ту то дили бардае ҷонои зи аттор

تو تا دل برده‌ای جانا ز عطار

Ба меҳр туаст ҷони меҳрбонам

به مهر توست جان مهربانم