Азин дарё ки ғарқ ӯст ҷонам

ازین دریا که غرق اوست جانم

Буруни ҷустами валикин дар миёнам

برون جستم ولیکن در میانم

Басӣ рафтам дарин дарё ва гуфтам

بسی رفتم درین دریا و گفتم

Кушода шуд ба дарёи дидагонам

گشاده شد به دریا دیدگانم

Чун некӯи бози ҷустами сари дарё

چون نیکو باز جستم سر دریا

Сари мӯеи з дарё ме надонам

سر مویی ز دریا می ندانم

Касе кӯ рӯй ин дарё бидид аст

کسی کو روی این دریا بدید است

Диҳад хуши хуши нишоне ҳар замонам

دهد خوش خوش نشانی هر زمانم

Валикини онкӣ дар дарёст ғарқа

ولیکن آنکه در دریاست غرقه

Надонам то диҳад ҳаргизи нишонам

ندانم تا دهد هرگز نشانم

Чу чашмам нест дарёбин , чаҳ мақсӯд

چو چشمم نیست دریابین، چه مقصود

Агар ман ғарқи ин дарёи бимонам

اگر من غرق این دریا بمانم

Чу нобӣнои модарзод , киштӣ

چو نابینای مادرزاد، کشتی

Дарин дарёи ҳама бар хушки ронам

درین دریا همه بر خشک رانم

Чу дар дарёи ҷанб май боядам мард

چو در دریا جنب می‌بایدم مرد

Чунин лаби хушк ватар доман аз онам

چنین لب خشک و تر دامن از آنم

Касе дар оби ҳайвон ташна мерад

کسی در آب حیوان تشنه میرد

Чаҳ гӯйанд охири он касро ман онам

چه گویند آخر آن کس را من آنم

Дариғо кончаҳ меҷустам надидам

دریغا کانچه می‌جستم ندیدم

Вазин ғами пар дариғо монад ҷонам

وزین غم پر دریغا ماند جانم

Надорам икшбаҳи ҳосили валикин

ندارم یکشبه حاصل ولیکن

Ба анвоъи сухан гавҳар фишонам

به انواع سخن گوهر فشانم

Маро аз олимии илми шукр ба

مرا از عالمی علم شکر به

Ки бошад як шукри андари даҳонам

که باشد یک شکر اندر دهانم

Дилами куллӣ зи илм инкор бигирифт

دلم کلی ز علم انکار بگرفت

Кунун ман дар паии кори аёнам

کنون من در پی کار عیانم

Агар кории аён ман нагардад

اگر کاری عیان من نگردد

Чу мурдорӣ шавам дар хокдонам

چو مرداری شوم در خاکدانم

Агар атторро фонӣ биёбам

اگر عطار را فانی بیابم

Ба баҳри давлаташи боқии расонам

به بحر دولتش باقی رسانم

Хониш
ғзл шморҳ 562 — ъндлӣб