Чун надорам сари як мӯии хабари зончаҳи манам
چون ندارم سر یک موی خبر زانچه منم
Бе хабари умр ба сар май барам ва дам назанам
بی خبر عمر به سر میبرم و دم نزنم
Но падедор шавад дар бар ман ҳар ду ҷаҳон
نا پدیدار شود در بر من هر دو جهان
Гар падедор шавад як сари мӯи зончаҳи манам
گر پدیدار شود یک سر مو زانچه منم
Мушкил инаст ки аз хештанам нест хабар
مشکل این است که از خویشتنم نیست خبر
Магари ин мушкил аз онаст ки бе хештанам
مگر این مشکل از آن است که بی خویشتنم
Қурби сӣ соли зи худ хок ҳаме додам бод
قرب سی سال ز خود خاک همی دادم باد
То ба ҷони роҳ барам роҳи ббрдм ба танам
تا به جان راه برم راه ببردم به تنم
эй гули боғи дилам , пардаи барандоз аз рӯй
ای گل باغ دلم، پرده برانداز از روی
Варна чун гули зи ту сад пора кунам перҳанам
ورنه چون گل ز تو صد پاره کنم پیرهنم
Чун туе ҷумла чаро аз ту хабар нест маро
چون تویی جمله چرا از تو خبر نیست مرا
Ки ба ҷон омад азин ғуссаи тани мумтаҳанам
که به جان آمد ازین غصه تن ممتحنم
Ман туро дораму бас , дар ду ҷаҳони вена аҷаб аст
من تو را دارم و بس، در دو جهان وین عجب است
Ки зи ту дар ду ҷаҳон буи надорам чаканам
که ز تو در دو جهان بوی ندارم چکنم
Ту фикандӣ зи ватани даври марои дастами гир
تو فکندی ز وطن دور مرا دستم گیر
Ки чунин бедил ва бе сабри зи ҳуби алўтнм
که چنین بی دل و بی صبر ز حب الوطنم
То ки ҳастам суханам аз ту ва аз шева туаст
تا که هستم سخنم از تو و از شیوهٔ توست
Чаҳ ғамам будӣ агар бишинаве як суханам
چه غمم بودی اگر بشنویی یک سخنم
Гар чу шамъам бикашӣ зори ҳама рӯз равост
گر چو شمعم بکشی زار همه روز رواست
Вар бисӯзем ба шаби ошиқи он сӯхтанам
ور بسوزیم به شب عاشق آن سوختنم
Вар шудам хастау кушта кафанӣ нест маро
ور شدم خسته و کشته کفنی نیست مرا
Бегул рӯй ту чун лолаи бас аз хӯни кафанам
بی گل روی تو چون لاله بس از خون کفنم
Вар шавам сӯхта ва об надорам бар лаб
ور شوم سوخته و آب ندارم بر لب
Сафи кашам аз мижа ва онгаҳ сафи дарёи шиканам
صف کشم از مژه و آنگه صف دریا شکنم
Чун Фарид аз ғами ту сӯхта шуд нест аҷаб
چون فرید از غم تو سوخته شد نیست عجب
Ки чу шамъ оташ сӯзанда дамад аз даҳанам
که چو شمع آتش سوزنده دمد از دهنم