Қиссаи ишқи ту аз бар чун кунам

قصهٔ عشق تو از بر چون کنم

Васлро аз ваъдаи бовар чун кунам

وصل را از وعده باور چون کنم

Ҷон надорам , бори ҷонон чун кашам

جان ندارم، بار جانان چون کشم

Дил надорам , қасди дилбар чун кунам

دل ندارم، قصد دلبر چون کنم

Ҳалқаи зулфи туам чун банд кард

حلقهٔ زلف توام چون بند کرد

Мондаам чун ҳалқа бар дар чун кунам

مانده‌ام چون حلقه بر در چون کنم

Чун ту хуршедӣ ва ман чун соя ам

چون تو خورشیدی و من چون سایه‌ام

Хешро бо ту баробар чун кунам

خویش را با تو برابر چون کنم

Гуфтае ту пой сар кун дар раҳам

گفته‌ای تو پای سر کن در رهم

наменадонам пой аз сар чун кунам

می ندانم پای از سر چون کنم

Гуфта будӣ азм ман кун мрдўор

گفته بودی عزم من کن مردوار

Бардаам сад бори кайфар чун кунам

برده‌ام صد بار کیفر چون کنم

Азм кардам васли ту ҷонам бсухт

عزم کردم وصل تو جانم بسوخت

Мондаам бе азми музтар чун кунам

مانده‌ام بی عزم مضطر چون کنم

Чун надорад заррае васли ту рӯй

چون ندارد ذره‌ای وصل تو روی

Васл рӯй ту муяссар чун кунам

وصل روی تو میسر چون کنم

Киштии умрам ба ғарқоби аўФтод

کشتی عمرم به غرقاب اوفتاد

Муфлисам аз сабри лангар чун кунам

مفلسم از صبر لنگر چون کنم

Чашм бикшодам ки байнам рӯй ту

چشم بگشادم که بینم روی تو

Гашти чашмами ғарқи гавҳар чун кунам

گشت چشمم غرق گوهر چون کنم

Лаби кушодам то кунам васфи ту шарҳ

لب گشادم تا کنم وصف تو شرح

Нест он кори суханвар чун кунам

نیست آن کار سخنور چون کنم

Гуфтае брдўзи чашм ва лаб бабанд

گفته‌ای بردوز چشم و لب ببند

Чун на хушкам монад ва натар чун кунам

چون نه خشکم ماند و نه تر چون کنم

Рӯҳ май хоҳӣ барои як шукр

روح می‌خواهی برای یک شکر

Он иваз бо ин муҳақар чун кунам

آن عوض با این محقر چون کنم

Гуфтаам сад бораи тарки рӯҳи хеш

گفته‌ام صد باره ترک روح خویش

Чун ту ҳастӣ рӯҳпарвар чун кунам

چون تو هستی روح پرور چون کنم

Чун ба як дастами ҳамеи дории нигоҳ

چون به یک دستم همی داری نگاه

намезем аз дасти дигар чун кунам

می‌زیم از دست دیگر چون کنم

Ҳаргиз аз аттор ҳарфӣ нашнавӣ

هرگز از عطار حرفی نشنوی

Қиссае бо ту муқарар чун кунам

قصه‌ای با تو مقرر چون کنم

Хониш
ғзл шморҳ 568 — ъндлӣб