Дил надорам , сабр бедил чун кунам

دل ندارم، صبر بی دل چون کنم

Сабру дил дар ишқи ҳосил чун кунам

صبر و دل در عشق حاصل چون کنم

Дар биёбоне ки поён кас надид

در بیابانی که پایان کس ندید

Корвон бигузашт , манзил чун кунам

کاروان بگذشت، منزل چون کنم

ҲамРаҳон рафтанд ва ман бе рӯйу роҳ

همرهان رفتند و من بی روی و راه

Даст бар сари пой дар гул чун кунам

دست بر سر پای در گل چون کنم

Ҳамчуи мурғи ним бсмли болу пар

همچو مرغ نیم بسمل بال و پر

Май занам то хеши бсмл чун кунам

می‌زنم تا خویش بسمل چون کنم

Бар умеди қатрае оби ҳаёт

بر امید قطره‌ای آب حیات

Нӯш кардани заҳри қотил чун кунам

نوش کردن زهر قاتل چون کنم

Чун дилами хӯни гашту ҷон бар лаб расед

چون دلم خون گشت و جان بر لب رسید

Чораи ҷони доруии дил чун кунам

چاره جان داروی دل چون کنم

Ҳар касе гуяд ки ин дардат з чист

هر کسی گوید که این دردت ز چیست

Пеш дорам кори мушкил чун кунам

پیش دارم کار مشکل چون کنم

Мубтало шуд дил ба ҷаҳл нафас шавам

مبتلا شد دل به جهل نفس شوم

Бо балои нафаси ҷоҳил чун кунам

با بلای نفس جاهل چون کنم

Нафас , гурги бад рагасту саги параст

نفس، گرگ بد رگ است و سگ پرست

Ҳамчуи рӯҳи алқудси оқил чун кунам

همچو روح‌القدس عاقل چون کنم

Наақсо кӯ дар дами хар май зайд

ناقصی کو در دم خر می‌زید

Аз дами ъисиши комил чун кунам

از دم عیسیش کامل چون کنم

Мудаббирӣ каз ҷуръаи дардӣ хуш аст

مدبری کز جرعه دردی خوش است

Аз май мъниши мқбл чун кунам

از می معنیش مقبل چون کنم

Чун зи ғифлати дарди ман аз ҳади гузашт

چون ز غفلت درد من از حد گذشت

Доруии аттори ғофил чун кунам

داروی عطار غافل چون کنم