Рафт вуҷӯдам ба адам чун кунам

رفت وجودم به عدم چون کنم

Ҳеҷ шудам ҳеҷ ним чун кунам

هیچ شدم هیچ نیم چون کنم

Ту ҳамаи ман ҳеҷ ба ҳам ҳар ду ро

تو همه من هیچ به هم هر دو را

Чун ба ҳам андозам взм чун кунам

چون به هم اندازم وضم چون کنم

Бо манӣ ва ман зи туам бе хабар

با منی و من ز توام بی خبر

Бо ту баҳам бе ту баҳам чун кунам

با تو بهم بی تو بهم چون کنم

эй ғами ишқи ту марои сӯхта

ای غم عشق تو مرا سوخته

Сӯхтаам бе ту зи ғам чун кунам

سوخته‌ام بی تو ز غم چون کنم

Воқеаи ишқи туам зинда кард

واقعهٔ عشق توام زنده کرد

Икдми азин воқеа кам чун кунам

یکدم ازین واقعه کم چون کنم

Гарчи басии гармтар аз оташам

گرچه بسی گرم تر از آتشم

Дар талаби хеши илм чун кунам

در طلب خویش علم چون کنم

Дар ҳавасати сар чу дарандохтам

در هوست سر چو درانداختم

Пеши кишти сар чу қалам чун кунам

پیش‌کشت سر چو قلم چون کنم

Чун натавон кард зи ту сӯратӣ

چون نتوان کرد ز تو صورتی

Сӯрат маҳзаст санам чун кунам

صورت محض است صنم چون کنم

эй ҳама бар ҳеҷ зи ту чун буд

ای همه بر هیچ ز تو چون بود

Нақши паии нақши рақам чун кунам

نقش پی نقش رقم چون کنم

Кӣ ба дамами нарми шӯй зонка ту

کی به دمم نرم شوی زانکه تو

Мум нае нарм бидам чун кунам

موم نه‌ای نرم بدم چون کنم

Раҳ ба дирангасту дирами сӯии ту

ره به درنگ است و درم سوی تو

Ман на диранг ва на дирам чун кунам

من نه درنگ و نه درم چون کنم

Чун на мақарами ман ва на мункирам

چون نه مقرم من و نه منکرم

Бар сухании лоу нъм чун кунам

بر سخنی لا و نعم چون کنم

Дар ҳарами ишқ чу номаҳрамам

در حرم عشق چو نامحرمم

Нест марои раҳ ба ҳарам чун кунам

نیست مرا ره به حرم چون کنم

Бар сифат шамъ гирифтаст сӯз

بر صفت شمع گرفتست سوز

Фарқи серум то ба қадам чун кунам

فرق سرم تا به قدم چون کنم

То будам як сари мӯӣ аз вуҷӯд

تا بودم یک سر موی از وجود

Азми биёбони адам чун кунам

عزم بیابان عدم چون کنم

Бозуӣ ҷӯадаст камоли Фарид

بازوی جود است کمال فرید

Фарбеҳяш ҳаст варам чун кунам

فربهیش هست ورم چون کنم