Чора нест аз туам чаҳ чора кунам

چاره نیست از توام چه چاره کنم

То ба ту аз ҳама канора кунам

تا به تو از همه کناره کنم

Чаканам то ҳамаи яке байнам

چکنم تا همه یکی بینم

Ба яке дар ҳама назора кунам

به یکی در همه نظاره کنم

Ончӣ зу ҳеҷ зарра пинҳон нест

آنچه زو هیچ ذره پنهان نیست

Ҳамчуи хуршед ошкора кунам

همچو خورشید آشکاره کنم

Зарраи ой чун ҳазор олам ҳаст

ذره‌آی چون هزار عالم هست

Парда бар зарраи зарра пора кунам

پرده بر ذره ذره پاره کنم

То ки ҳар зарраро чу хуршедӣ

تا که هر ذره را چو خورشیدی

Бар барроқи фалак савора кунам

بر براق فلک سواره کنم

Сад ҳазорон ҳазор олам ро

صد هزاران هزار عالم را

Пеш рӯй ту пешкора кунам

پیش روی تو پیشکاره کنم

Пас ба як як нафаси ҳазор ҷаҳон

پس به یک یک نفس هزار جهان

Тӯҳфа чун ту моҳ пора кунам

تحفهٔ چون تو ماه پاره کنم

Чун кунам қасди ин сулӯки шигарф

چون کنم قصد این سلوک شگرف

Кавкаби кафш аз ситора кунам

کوکب کفش از ستاره کنم

Шери дӯшами ҳазор дарё беш

شیر دوشم هزار دریا بیش

Лек пистони зи санг хора кунам

لیک پستان ز سنگ خاره کنم

Зарраҳои ду кунро зон шер

ذره‌های دو کون را زان شیر

Ҳамчуи атфол ширхора кунам

همچو اطفال شیرخواره کنم

Чун камоли булӯғ мумкин нест

چون کمال بلوغ ممکن نیست

Чаканами гӯр гоҳўораҳ кунам

چکنم گور گاهواره کنم

эй аҷаб чун бисозам ин ҳамаи кор

ای عجب چون بسازم این همه کار

Ҳеҷ бошад ҳама чаҳ чора кунам

هیچ باشد همه چه چاره کنم

Оқибат чун фалаки фурӯи резам

عاقبت چون فلک فرو ریزم

Ин равишгар ҳазор бора кунам

این روش گر هزار باره کنم

Ҳама чун чархи гирди худ гирдам

همه چون چرخ گرد خود گردم

Гарчи хуршед пштўораҳ кунам

گرچه خورشید پشتواره کنم

Нрҳм аз ду куни як сари мӯӣ

نرهم از دو کون یک سر موی

Магар аз хештан гузора кунам

مگر از خویشتن گذاره کنم

Чун зи маъшӯқи маҳви гашти Фарид

چون ز معشوق محو گشت فرید

То кеши мурғи ишқ бора кунам

تا کیش مرغ عشق باره کنم

Хониш
ғзл шморҳ 574 — ъндлӣб