Ҳар замон бе худ ҳавоӣ ме кунам

هر زمان بی خود هوایی می‌کنم

Қасди кӯй дилрабое ме кунам

قصد کوی دلربایی می‌کنم

Гуҳ ба мастиҳои ҳўиӣ май занам

گه به مستی های هویی می‌زنم

Гуҳ ба гиряҳои ҳоӣ ме кунам

گه به گریه های هایی می‌کنم

Ғарқа зонам дар бен дарёии хӯн

غرقه زانم در بن دریای خون

Корзўӣ ошноӣ ме кунам

کارزوی آشنایی می‌کنم

Танг дил шуд ҳар ки оҳи ман шунӯд

تنگ دل شد هر که آه من شنود

Зонка оҳ аз тангное ме кунам

زانکه آه از تنگنایی می‌کنم

Чун маро бодаст аз васлаш ба даст

چون مرا باد است از وصلش به دست

Хештанро хок пое ме кунам

خویشتن را خاک پایی می‌کنم

эй маро чун ҷон бибин зории ман

ای مرا چون جان ببین زاری من

Кини ҳамаи зории з ҷое ме кунам

کین همه زاری ز جایی می‌کنم

Гар дамӣ аз дили баромад бе ғамат

گر دمی از دل برآمد بی غمت

Ин дами он дамро қазоӣ ме кунам

این دم آن دم را قضایی می‌کنم

Чун ғами ту кимиёӣ шодӣ аст

چون غم تو کیمیای شادی است

Ман ғаматро марҳабое ме кунам

من غمت را مرحبایی می‌کنم

Дар ғами ту чун кам аз як зарра ам

در غم تو چون کم از یک ذره‌ام

Ҳаст лоиқгар ҳавоӣ ме кунам

هست لایق گر هوایی می‌کنم

Равшании дидаи аттор ро

روشنی دیدهٔ عطار را

Хоки поят тўтёиӣ ме кунам

خاک پایت توتیایی می‌کنم