Маҳалам нест ки хуршеди ҷамолати байнам

محلم نیست که خورشید جمالت بینم

Бӯ ки бории асари акси хаёлати байнам

بو که باری اثر عکس خیالت بینم

Кошкӣ хоки раҳати серумаи чашмам будӣ

کاشکی خاک رهت سرمهٔ چشمم بودی

Ки надонам ки дамии гирди висолати байнам

که ندانم که دمی گرد وصالت بینم

Сад ҳазорон дили комил шуда дар кӯии умед

صد هزاران دل کامل شده در کوی امید

Хоки бӯс дару даргоҳи ҷалолати байнам

خاک بوس در و درگاه جلالت بینم

Ҳамчуи парвонаи пару боли занам дар ғами ту

همچو پروانه پر و بال زنم در غم تو

Гар шабии партави он шамъи ҷамолати байнам

گر شبی پرتو آن شمع جمالت بینم

Ҷигарам хӯн шуд аз андешаи он то пас азин

جگرم خون شد از اندیشهٔ آن تا پس ازین

Ҷону дил хӯн шавад ва ман ба чаҳ ҳолати байнам

جان و دل خون شود و من به چه حالت بینم

Ту марои дам ба дами андари ғами худ май бинӣ

تو مرا دم به دم اندر غم خود می‌بینی

Ман зиҳии давлат агар сол ба солати байнам

من زهی دولت اگر سال به سالت بینم

Хоки пой ту шудам хӯни дилами поки марез

خاک پای تو شدم خون دلم پاک مریز

Не бихӯр хӯни дили ман ки ҳалолати байнам

نی بخور خون دل من که حلالت بینم

Гар диҳад шарҳи ғамати хотири аттори басӣ

گر دهد شرح غمت خاطر عطار بسی

Нашавам ҳеҷ малул ва на малолати байнам

نشوم هیچ ملول و نه ملالت بینم