эй барда ба зулфи куфру дайнам

ای برده به زلف کفر و دینم

Ваз ғамза нишаста дар камӣнам

وز غمزه نشسته در کمینم

Саргаштау сўкўор аз онам

سرگشته و سوکوار از آنم

Шӯридау хастаи дили азинм

شوریده و خسته دل ازینم

То доира вор кард зулфат

تا دایره وار کرد زلفت

Бар нуқтаи хӯни нигари чунинам

بر نقطهٔ خون نگر چنینم

Аз бас ки занами ду даст бар сар

از بس که زنم دو دست بر سر

Ояд ба фиғони ду остинам

آید به فغان دو آستینم

Гуҳи дасти кушода ба осмонам

گه دست گشاده به آسمانم

Гуҳ рӯй ниҳода бар заминам

گه روی نهاده بر زمینم

Бо ин ҳамаи ҷавр каз ту дорам

با این همه جور کز تو دارم

Бе нури рахт ҷаҳон набинам

بی نور رخت جهان نبینم

Бар боди мадаи маро ки ногуҳ

بر باد مده مرا که ناگه

Дар ту расад оҳи оташинам

در تو رسد آه آتشینم

Аттор шудам зи буии зулфат

عطار شدم ز بوی زلفت

эй зулфи ту машки ростинам

ای زلف تو مشک راستینم