Ҳар шабии вақти саҳар дар кӯии ҷонон май рӯм

هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

Чун зи худ номаҳрамам аз хеши пинҳон май рӯм

چون ز خود نامحرمم از خویش پنهان می‌روم

Чун ҳиҷобӣ мушкил омад ақлу ҷон дар роҳ ӯ

چون حجابی مشکل آمد عقل و جان در راه او

Лоҷарам дар кӯй ӯ беақл ва беҷон май рӯм

لاجرم در کوی او بی عقل و بی جان می‌روم

Ҳамчуи Лайлии мустамандам дар фироқаши рӯзу шаб

همچو لیلی مستمندم در فراقش روز و شب

Ҳамчуи маҷнӯни гирди олами дӯсти ҷӯён май рӯм

همچو مجنون گرد عالم دوست جویان می‌روم

Ҳар саҳар анбар фишонд зулфи анбари бор ӯ

هر سحر عنبر فشاند زلف عنبر بار او

Ман бидон омухтами вақти саҳар зон май рӯм

من بدان آموختم وقت سحر زان می‌روم

То бидидам зулф чун чавгон ӯ бар рӯй моҳ

تا بدیدم زلف چون چوگان او بر روی ماه

Дар хами чавгон ӯ чун гӯии гардон май рӯм

در خم چوگان او چون گوی، گردان می‌روم

Моҳи руъё дар ман мискини нигар каз ишқи ту

ماهرویا در من مسکین نگر کز عشق تو

Бо дилии пари хӯн ба зери хоки ҳайрон май рӯм

با دلی پر خون به زیر خاک، حیران می‌روم

Зарраи зарра зон шудам то пеши хуршеди Рахш

ذره ذره زان شدم تا پیش خورشید رخش

Ҳамчуи зарра бесару тани пои кӯбон май рӯм

همچو ذره بی سر و تن پای کوبان می‌روم

Чун биёбоне наад ҳар соъатӣ дар пеши ман

چون بیابانی نهد هر ساعتی در پیش من

Ман чунин шӯридаи дили сар дар биёбон май рӯм

من چنین شوریده دل سر در بیابان می‌روم

То кӣ эй аттор аз нанги вуҷӯди ту маро

تا کی ای عطار از ننگ وجود تو مرا

Кини замон аз нанги ту бо хоки яксон май рӯм

کین زمان از ننگ تو با خاک یکسان می‌روم