Даст дар ишқати зи ҷон афшонда ем

دست در عشقت ز جان افشانده‌ایم

Ва остинӣ бар ҷаҳон афшонда ем

و آستینی بر جهان افشانده‌ایم

эй басои хўно ки дар савдои ту

ای بسا خونا که در سودای تو

Аз ду чашм хӯн фишон афшонда ем

از دو چشم خون‌فشان افشانده‌ایم

Ваии басои оташ ки аз дил дар ғамат

وی بسا آتش که از دل در غمت

Аз замин то осмон афшонда ем

از زمین تا آسمان افشانده‌ایم

То дил азтар доманӣ бардоштем

تا دل از تر دامنی برداشتیم

Доман аз куну макон афшонда ем

دامن از کون و مکان افشانده‌ایم

Дил гаронӣ кард дар киштии ишқ

دل گرانی کرد در کشتی عشق

Рахти дил дар як замон афшонда ем

رخت دل در یک زمان افشانده‌ایم

Чун назар бар рӯй он дилбар фитод

چون نظر بر روی آن دلبر فتاد

Тани фурӯи додему ҷон афшонда ем

تن فرو دادیم و جان افشانده‌ایم

Ҳарчӣ дар сад сол мекардем ҷамъ

هرچه در صد سال می‌کردیم جمع

Дар дамӣ бар длстон афшонда ем

در دمی بر دلستان افشانده‌ایم

Чун зи роҳи нек ва бад бархестем

چون ز راه نیک و بد برخاستیم

Дили зи бори ин ва он афшонда ем

دل ز بار این و آن افشانده‌ایم

Чун дил аттор шуд дарёии ишқ

چون دل عطار شد دریای عشق

Баси ҷавоҳир каз забон афшонда ем

بس جواهر کز زبان افشانده‌ایم