Он даҳон нест ки танг шукр аст

آن دهان نیست که تنگ شکر است

Ваон миён нест ки мӯе дигар аст

وان میان نیست که مویی دگر است

Зон танам шуд чу миёнати борӣк

زان تنم شد چو میانت باریک

Каз даҳони ту дилами танг тар аст

کز دهان تو دلم تنگ‌تر است

Ба даҳон ва ба миёнат монад

به دهان و به میانت ماند

Чашми сӯзан ки ба ду ришта дар аст

چشم سوزن که به دو رشته در است

Ҳар ки мӯеи зи миёну зи даҳонат

هر که مویی ز میان و ز دهانت

Хабарӣ боз диҳад бехабар аст

خبری باز دهد بی‌خبر است

Аз миёни ту сухан чун мӯе аст

از میان تو سخن چون مویی است

Вази даҳони ту сухан чун шукр аст

وز دهان تو سخن چون شکر است

На камарро зи миёнат ватанӣ аст

نه کمر را ز میانت وطنی است

На суханро зи даҳонат гузар аст

نه سخن را ز دهانت گذر است

Мем дидӣ ки ба ҷой даҳан аст

میم دیدی که به جای دهن است

Мӯӣ дидӣ ки миён камар аст

موی دیدی که میان کمر است

Чаҳ миён чун алифӣ маъдӯм аст

چه میان چون الفی معدوم است

Чаҳ даҳон чун садафии пар гавҳар аст

چه دهان چون صدفی پر گوهر است

Чун миёни ту сухан гуфт Фарид

چون میان تو سخن گفت فرید

Чун даҳони ту аз он номвар аст

چون دهان تو از آن نامور است