Дар чаҳ тилисмаст ки мо монда ем

در چه طلسم است که ما مانده‌ایم

Бо ту ба ҳам вази ту ҷудо монда ем

با تو به هم وز تو جدا مانده‌ایم

Не ки туе ҷумла ва мо ҳеҷ на

نی که تویی جمله و ما هیچ نه

Мондаи туе мо зи куҷо монда ем

مانده تویی ما ز کجا مانده‌ایم

Аз ҳамаи маънӣ чу туе ҳарчӣ ҳаст

از همه معنی چو تویی هرچه هست

Пас ба чаҳ маънии ман ва мо монда ем

پس به چه معنی من و ما مانده‌ایم

Ришта чу яктост дар аслӣ ки ҳаст

رشته چو یکتاست در اصلی که هست

Пас з барои чаҳ дўто монда ем

پس ز برای چه دوتا مانده‌ایم

Чун ту сазовори вуҷӯдӣу бас

چون تو سزاوار وجودی و بس

Мо на ба ҳақ на ба сазо монда ем

ما نه به حق نه به سزا مانده‌ایم

Чун ҳамаи ту мо ҳамаи ҳеҷ омадем

چون همه تو ما همه هیچ آمدیم

эй ҳамаи ту ҳеҷ чаро монда ем

ای همه تو هیچ چرا مانده‌ایم

Чун ҳама на бо ту ва на бе тӯйем

چون همه نه با تو و نه بی توییم

На ба бақо на ба фано монда ем

نه به بقا نه به فنا مانده‌ایم

Дар хами чавгони сари зулфи ту

در خم چوگان سر زلف تو

Гӯии сифат бесару по монда ем

گوی صفت بی سر و پا مانده‌ایم

Пок кун аз мо дили мо зонка мо

پاک کن از ما دل ما زانکه ما

Сӯхтаи хавфу раҷо монда ем

سوختهٔ خوف و رجا مانده‌ایم

Мо чу Фаридем на нек ва на бад

ما چو فریدیم نه نیک و نه بد

Каз ду ҷаҳони фарди туро монда ем

کز دو جهان فرد تو را مانده‌ایم