Гарчи дар ишқи ту ҷони дрбохтим

گرچه در عشق تو جان درباختیم

Қимати савдоӣ ту нашнохтем

قیمت سودای تو نشناختیم

Солҳо бар мураккаби фикрати мудом

سالها بر مرکب فکرت مدام

Дар раҳи савдоӣ ту ме бохтем

در ره سودای تو می‌باختیم

Худ ту дар дил будӣ ва мо аз ғурур

خود تو در دل بودی و ما از غرور

Як нафас бо ту наме пардохтем

یک نفس با تو نمی‌پرداختیم

Чун бгстрдии бисоти доварӣ

چون بگستردی بساط داوری

Пеши ишқати ҷону дили дрбохтим

پیش عشقت جان و دل درباختیم

Бар дўъолм сарфарозӣ ёфтем

بر دوعالم سرفرازی یافتیم

То ба савдои ту сари бФрохтим

تا به سودای تو سر بفراختیم

Оташ ишқат даромад гирди дил

آتش عشقت درآمد گرد دل

Мо чу шамъ аз туфи он бгдохтим

ما چو شمع از تف آن بگداختیم

Бар умеди васли ту парвонаи вор

بر امید وصل تو پروانه‌وار

Хештан дар оташат андохтем

خویشتن در آتشت انداختیم

Гоҳ чун парвона Эй ме сӯхтем

گاه چون پروانه‌ای می‌سوختیم

Гоҳ бо он сӯхтан ме сохтем

گاه با آن سوختن می‌ساختیم

Ҳамчуи аттор аз ҷаҳон барадем даст

همچو عطار از جهان بردیم دست

То навой дарди ту бнўохтим

تا نوای درد تو بنواختیم